BRAD WILSON - BLUES THUNDER

De uit Californië afkomstige Brad Wilson is, ondanks hij al verschillende albums op zijn naam heeft, nog redelijk onbekend in Europa. Zijn vorige album 'Hands On The Wheel' was het eerste album van deze zanger, gitarist en songwriter dat in Europa verdeelt werd. Brad Wilson speelt geen traditionele blues, hij bestempelt zijn muziek als bluesrock, met nadruk op beide woorden. Ik wil dat de mensen weten dat ik uit een heavy rock achtergrond kom en daar ben ik erg trots op, zegt de muzikant zelf. De muziek van Brad kan men volgens mij het beste omschrijven als stevige gitaar rock en blues, met een vleugje soulvolle Americana. Wie van de muziek van Greg Allman en de Doobie Brothers houdt zal de muziek van Brad ook wel waarderen. In de streek rond Californië heeft Brad al redelijk naam gemaakt en hij speelt er meer dan honderd optredens per jaar. 'Hands On The Wheel' was een soort best off album dat de deuren in Europa moest openen voor Brad Wilson. Met zijn nieuwe album 'Blues Thunder' wil hij hier nog meer naam bekendheid krijgen. 'Blues Thunder' bevat twaalf originele songs die allemaal door Brad geschreven zijn. Hij is tevens de producer van het album.

Mijn indruk is dat 'Blues Thunder' iets meer blues en pop bevat dan de vorige albums van Brad. Zo begint hij met 'Is It Any Wonder' heel poppy aan het album. De mooie en sterke gitaar riffs zijn het beste in deze toch niet erg gevatte opener. Dan is 'Chance It Up' heel andere koek. Dit nummer met Zuid Amerikaanse invloeden is één van de sterkste songs op 'Blues Thunder'. Bij momenten doet Brad me aan Santana denken tijdens zijn enorme sterke solo. Ook Kirk Nelson komt erg sterk uit de hoek op zijn keyboards. De begeleiding in de eerste helft van de jazzy blues slow 'Blue Shadows' komt bijna uitsluitend van het rustige ingetogen piano werk van Kirk Nelson. In het tweede gedeelte horen we de Gibson van Brad wel echt lekker janken, maar ik hoor Wilson veel liever in zijn uptempo nummers zoals 'Step By Step'. Knappe backing vocals en de fantastische mondharmonica van Tumbleweed Mooney geven het nummer een extra glans. Brad gaat nog iets ruiger tijdens de titel song 'Blues Thunder', waarin zijn kwaliteiten als gitarist duidelijk te horen zijn. Het is de gitaar die deze song toch nog de moeite waard maakt, want de kwaliteit van het nummer is niet evenredig met het zeer knappe en energieke gitaar werk. De sterke ritme sectie met bassist Brian Beal en drummer Adam Gust spelen in 'Let's Go Barefootin' It' een Bo Diddley ritme en Tumbleweed Mooney laat in het nummer ook weer knap blaas en zuigwerk op zijn bluesharp horen.

'My Faith Has Been Broken' heeft weer die poppy rock sound. Commercieel maar tegelijk ook melig. De rustige rock song 'Cool Runnin'' doet onbewust denken aan Chris Rea. Brad Wilson begint aan 'Home' met alleen de akoestische gitaar als ondersteuning. Er is een mooie geleidelijke opbouw naar de andere instrumenten. Het knappe gedreven slagwerk van Adam Gust kan erg bekoren. Rock'n roll is ook niet vreemd voor de Amerikaan uit Californië en deze vrolijke muziek deelt hij met ons in 'Black Coffee At Sunrise'. Pittige vinnige gitaar riffs kleuren deze swingende song. De classic rock song 'Never Again' is voor mij samen met 'Change It Up' het beste nummer op 'Blues Thunder'. Je kan de veelzijdigheid van Brad Wilson beschouwen als een plus of een min punt, zeker is dat al de nummers op 'Blues Thunder' anders zijn. Brad bewandelt het hele spectrum van, pop, over rock, blues, jazz en rock'n roll. Er staan zeker een paar goede songs op dit nieuwe album van Brad Wilson, maar de Amerikaan heeft in het verleden meer mooie dingen laten horen dan dat hij hier doet.

Walter Vanheuckelom

 

Band:
Brad Wilson : vocals / guitar
Brian Beal: bass guitar
Amrik Sandhu: drums
Kirk Nelson: keyboards
Tumbleweed Mooney: harmonica

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Cali Bee Music
info : Broads 4 Blues

video