JIM SINGLETON - 8 O'CLOCK IN THE AFTERNOON

Jim Singleton groeide op in het zuiden van de United States als zoon van een kolonel. De thuisbasis van de familie was Dumas een stadje in Arkansas, maar de functie van vader Singleton in het leger bracht met zich mee dat het gezin meermaals verhuisde. Zo woonden ze een tijdje in Hawaï en Duitsland. Terwijl de Engelsen in die tijd allemaal luisterden naar de grote blues legendes, zoals Muddy Waters, Howlin' Wolf, Robert Johnson, Charley Patton, uit het zuiden van de VS, was het bij Jim Singleton juist omgekeerd. Jim leerde de Amerikaanse blues kennen door de Britse bands die regelmatig te gast waren op Amerikaanse festivals. Zijn eerste muzikale invloeden vond Jim bij John Mayall, Fleetwood Mac, Pink Floyd, Stan Webb, The Who, East Of Eden en Atomic Rooster. Jim begon met het kopen en verkopen van gitaren en gitaar gear om in de muziekwereld actief te blijven. In zijn binnenste voelde hij zich altijd muzikant. Op een bepaald moment vroeg zijn goede vriend Bernie Marsden of Jim hem wilde helpen met het maken met een documentaire over de grote invloed van Clarksdale, Mississippi in de historie van de blues muziek. Het graven in de wereld van deze muziek bracht Jim op het idee om zelf een album te maken met als doel, een eerbetoon aan de blues in Clarksdale. Niet alleen Bernie Marsden wilde meewerken aan het album. De legendarische bassist Joe Osborn, Grammy winnaar Charlie Musselwhite en nog vele andere muzikanten zijn op '8 O'Clock In The Afternoon' te horen. Het is niet meer dan logisch dat dit tribute album opgenomen is in Clarksdale. Het debuut album bevat tien nummers, waarvan zeven covers en drie originele songs.

Jim Singleton maakt het zichzelf niet zo gemakkelijk, als je zoals hij zijn debuut album start met 'Rattlesnake Shake' dan moet je wel erg sterk in je schoenen staan. De zeer sterke ritme sectie begeleid Singleton op perfecte wijze. Jim laat dadelijk horen over een sterke ruwe stem te beschikken en met zijn scheurend en vet gitaarwerk kan hij me dadelijk bekoren. Joh Mayall's 'Nothing To Do With Love' heeft een ijzersterke groove en klinkt heel onheilspellend. Jim krijgt op deze song hulp van Charle Musselwhite op de bluesharp en van Michael 'The Professor' Hensley op het Hammond orgel. Vooral de heel sterke bluesharp en de zinderende gitaar riffs versterken het onheilspellend gevoel. Jim Singleton kan ook met een rustige mooie country ballade beroeren. De akoestische gitaar, het uitstekende werk van Mark Vacavone op de accordeon en het klagende, vragende refrein van 'Don't Take' zal vele mensen een krop in de keel doen krijgen. Dat de Engelse muzikanten een grote plaats hebben in het muzikale hart van Singleton hoorden we al. Peter green en John Mayall waren al aanwezig op dit album en nu volgt het eerbetoon aan de veel te vroeg gestorven Ierse gitaar virtuoos Rory Gallagher. Stomende drums en bonkende baslijnen zijn ook van de partij in Singleton's versie van 'What's Going On'. In deze klassieker van Taste klinkt de gitaar van Jim weer super vet. Dit is bluesrock van een heel hoog niveau. Het volgende nummer werd geschreven door één van Jim's beste muzikale vrienden. Inderdaad, Bernie Marsden schreef samen met David Coverdale de emotionele ballade 'Here I Go Again' en met hun band Whitesnake hadden ze er een grote hit mee. Er ligt veel emotie in de stem van Jim Singleton en hij bewijst dat hij met zijn sterke en volle stem heel wat muzikale genres aankan.

De topper op dit zeer sterke album is zonder twijfel 'Don't Owe You A Thang' van de grote belofte van de bluesrock, namelijk Gary Clark Jr. Stampende en beukende bluesrock met veel rauwe hill country vibe. De energieke zinderende gitaar geeft nog een extra glans aan dit stomende nummer. Als je je ogen sluit en naar 'Heart With A Mind Of Its Own' luistert dan is het net of je Tom Petty hoort door de boxen. Deze melodieuze ballade werd geschreven door Gary Vincent. Gary is de opname ingenieur van dit album en is soms ook te horen op de gitaar. Gary heeft een patent op dit soort mooie ballades, want ook het eerder vermelde 'Don't Take' komt van zijn hand. Singleton blijft op de rustige weg verder gaan met het slowblues nummer 'Place In My Heart' dat geschreven werd door Bernie Mardsen. Het geheel wordt meesterlijk gedragen door de warme Hammond klanken van Michael Hensley, maar het grote verschil met het origineel is dat hier een uitmuntende Charlie Musselwhite te horen is. Van dit soort treurige bluesharp komen de haren op mijn armen recht omhoog. Het doet goed om 'Wicked Game' nog eens te horen. Chris Isaak had er in 1989 een enorme hit mee, maar Jim Singleton kan aan dit nummer niets toevoegen dat het nummer beter maakt. De afsluiter is één van mijn favoriete songs van Rory Gallagher, namelijk 'A Million Miles Away' uit het fantastische album Tattoo. Jim heeft van dit erg sterke nummer een eigen versie gemaakt die er best mag wezen. Het Hammond van Michael Hensley maakt deze versie iets instrumentaler en zachter en de stem van Jim is niet deze van Rory, toch moet Singleton een zeer goed gevoel overhouden aan deze uitstekende versie.

'8 O'Clock In The Afternoon' is een grandioos debuut album van Jim Singleton. Het enige nadeel is misschien dat er weinig originele songs op het album te vinden zijn. Anderzijds heeft Jim wel een heel mooie selectie van nummers uit gekozen en in sommige gevallen er ook nog een knappe eigen interpretatie aan gegeven zonder de basis van de songs te veranderen. Deze '8 O'Clock In The Afternoon' kan ik iedereen aanbevelen en dit schijfje zal nog dikwijls in mijn cd speler te vinden zijn.

Walter Vanheuckelom

 


Tracks:
1. Rattlesnake shake
2. Nothing to do with love
3. Don’t take
4. What’s going on
5. Here I go again
6. Don’t owe you a thang
7. Heart with a mind of it’s own
8. Place in my heart
9. Wicked game
10. A million miles away

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Info : Blind Raccoon

video