HUNDRED SEVENTY SPLIT - THE ROAD LIVE

 

Hundred Seventy Split ontstond in 2010 als een zij project van de Ten Years After leden Leo Lyons en Joe Gooch. Aan Leo Lyons was gevraagd om een studio album op te nemen en de bassist nodigde collega gitarist Joe Gooch uit om samen nieuwe songs te schrijven voor dit project. Het idee sloeg aan en beiden besloten ze te gaan toeren met dat nieuwe materiaal. Met Damon Sawyer werd een ideale drummer gevonden. Het debuut album 'The World Won't Stop' dat in 2010 verscheen werd overal goed ontvangen en er volgden een hele reeks optredens. Toch bleven Leo en Joe ook nog tot december 2013 actief bij Ten Years After. Vanaf dat moment wilden ze al hun energie in Hundred Seventy Split steken. In 2014 volgde het tweede studio album 'HSS' en nu is er het dubbele live album 'The Road'. De muziek op dit album is een mix van klassiekers uit het Ten Years After repertoire en eigen nieuwe songs. Het album werd opgenomen tijdens hun Europese tour in oktober en november 2014 in verschillende, voornamelijk Duitse concert zalen. Je vraagt je misschien af vanwaar de groepsnaam Hundred Seventy Split komt? Leo Lyon's zoon Harry gaf deze naam door aan zijn vader. Op enkele kilometers van Leo's huis in Nashville is er een weg splitsing met de naam Hundred Seventy Split. De dag dat Leo en Joe hun eerste cd gingen opnemen hadden ze eerst ontbijt in een klein café in de buurt van deze weg splitsing.

Dat Lyons en Gooch prachtige songs kunnen schrijven wisten we al van hun twee eerder verschenen studio albums 'The World Won't Stop' en 'HSS'. Dat ze erg goede muzikanten zijn weten we van hun ontelbare optredens met Ten Years After. Het is dus geen wonder dat Hundred Seventy Split live een echt gave band is. Er staan op dit dubbel album negentien nummers en nergens valt dit optreden stil, het blijft steeds boeiend. Vanaf het begin wordt er met 'Where The Blues Began' stevig tegen aan gegaan. Leo Lyons blijft als een jonge snaak heel gedreven aan zijn bas snaren plukken. Drummer Damon Sawyer zijn slagwerk is erg stevig en strak. Frontman Joe Gooch straalt, zowel vocaal als op zijn gitaar grote klasse uit. Als je Alvin Lee kan vervangen bij Ten Years After wil dat zeggen dat je heel wat talent hebt en in dit openings nummer laat hij zijn gitaar dan ook al meteen verschrikkelijk vet scheuren. In 'Pork Pie Hat' doet Joe met behulp van de Wah Wah pedaal nog beter. Hij gaat in dit knappe bluesrock nummer met funky inslag zinderend te keer op de gitaar. De erg knappe gitaar solo's zijn uiteraard één van de sterke punten van Hundred Seventy Split en de gitaar komt dan ook uitgebreid aan bod. De liefhebbers van dit instrument komen bij deze band en bij dit live album zeker aan hun trekken. Maar de band is meer dan Joe en zijn gitaar. Luister maar naar de erg knappe drum solo van Damon Saywer in het bijna acht minuten durende 'Let The River Flower'. De band trekt het tempo fors omhoog in de dampende rocker 'The Smoke'. Indrukwekkend knap vingerwerk van Joe op de hals van zijn gitaar en bonkende diepe baslijnen van Leo kleuren dit nummer. 'Gonna Dance On Your Tombstone' is voor mij het beste nummer dat het trio Lyons, Gooch en Koller al geschreven hebben. Dit is tien minuten puur genieten. De onheilspellende basdrum, slagwerk en baslijnen zijn constant aanwezig en Joe schittert ook hier weer als een echte gitaar virtuoos. We zijn al aan het zevende en achtste nummer toe wanneer de eerste songs van wijlen Alvin Lee te horen zijn. Ruige bluesrock met 'Fifty Thousand Miles Beneath My Brain' met een indrukwekkende Leo op de bas en Damon op drums. Joe is werkelijk weergaloos op de six string. Dat 'Love Like A Man' een wereldhit was hoor je dadelijk aan de reactie van het publiek. Hundred Seventy Split speelt deze klassieker in een iets sneller tempo dan de orginele versie, maar deze sterke song blijft ook in de versie erg sterk. In de titelsong van hun debuut album 'The World Won't Stop' gaan de drie muzikanten weer tot het uiterste. Qua sfeer, beleving en ritme doet deze song wat aan 'Fifty Thousand Miles Beneath My Brain' denken. De eerste cd van dit live album wordt afgesloten met de boogie rocker 'The Devil To Pay'. Meteen ook het einde van de eerste heel gedreven set.

De tweede set begint met 'Good Morning Little Schoolgirl' van Sonny Boy Williamson. Ten Years After maakte van dit blues nummer een erg stevige rock versie. De versie van Seventy Hundred Split is gebaseerd op de rock versie. In het midden van het nummer wordt er erg knap gejamd door alle drie de bandleden. Hun creativiteit, hun technische vaardigheid en gedrevenheid levert een uitstekend resultaat op. De jongens zetten hun gedreven set verder met het sterke en energieke 'No Deal'. Misschien verwacht het grote publiek geen nummer van John Hiatt tijdens een optreden van Seventy Hundred Split, maar ik moet zeggen dat 'Tennessee Plates' helemaal in dit concert past. Het enige verschil is dat het instrumentale hier wat zwaarder is dan in het origineel, maar dat maakt de song zeker niet slechter, integendeel. De schaduw van Ten Years After zal steeds boven deze band hangen en wie Ten Years After zegt, zegt bijna automatisch 'Going Home'. Het bekendste nummer van Ten Years After wordt door dit trio dan ook met veel plezier en overgave gebracht. Alvin Lee werd alom geprezen voor zijn fantastisch werk op de gitaar en ik ga Joe Gooch hier nu niet met deze legende vergelijken. Maar als ik eerlijk ben moet ik toch zeggen dat Joe Gooch de perfecte vervanger van Alvin was in deze legendarische band. Hij leunt qua stijl en vaardigheid heel erg tegen Alvin Lee aan. Met heerlijke diepe baslijnen begint het trio aan 'Bad Blood'. Die baslijnen blijven trouwens heel deze rock song dominant aanwezig. Eindigen doet Hundred Seventy Split met 'King Of The Blues'. Uptempo bluesrock waarin de drie muzikanten er voor de laatste keer vol tegen aan gaan. Dit dubbel live album 'The Road' van dit power trio laat je genieten van twee uur prachtige bluesrock. Van scheurend en knap gitaarwerk van Joe Gooch, maar ook Leo Lyons op bas en Damon Sawyer op drums etaleren hun virtuositeit en gedrevenheid op de basgitaar en de drums. Prima album.

Walter Vanheuckelom

 

TRACKS:

CD 1:
1. Where The Blues Began (3:52)
2. Pork Pie Hat (4:39)
3. Let The River Flower (7:58)
4. The Smoke (4:56)
5. Gonna Dance On Your Tombstone (9:53)
6. Going Home (8:31)
7. Fifty Thousand Miles Beneath My Brain (5:42)
8. Love Like A Man (5:14)
9. The World Won’t Stop (6:37)
10. The Sound Of Goodbye (8:13)
11. The Devil To Pay (7:07)

CD 2:
1. Good Morning Little Schoolgirl (7:07)
2. Poison (7:21)
3. No Deal (3:18)
4. Tennessee Plates (5:46)
5. Do You Wish You Were At Woodstock (2:47)
6. I’m Going Home (8:30)
7. Bad Blood (7:43)
8. King Of The Blues (4:07)

Artiest info
Website  
 

Label: Corner House Records

video