WHELAN feat. Fred Wesley – THE STORY OF IKE DUPREE

Sid Whelan is een zanger, gitarist en songwriter uit New York City die Americana-muziek brengt, overgoten met invloeden uit de sixties blues. In de jaren ’80 was hij al vrij succesrijk, maar tot 2012 hield hij zijn muzikale activiteiten op het niveau van ‘low profile’ tot ‘onbestaande’. Twee jaar geleden bracht hij zijn ‘come back’-plaat “Flood Waters Rising” uit met country- en bluesliedjes die hij in de voorbije twee decennia bij elkaar had geschreven.

Voor zijn volgende album “The Story Of Ike Dupree” deed hij een beroep op de hulp van ‘The New JBs’-bandleider en trombonist Fred Wesley, één van de bekendste jazz- en funkmuzikanten uit New York, voormalig arrangeur voor James Brown en lid van diens beroemde blazerssectie ‘The JBs’.

De teksten en de muziek van de dertien tracks op dit album werden allemaal door Sid Whelan geschreven. Door de inbreng van Fred Wesley kunt u behoorlijk veel blazerswerk horen op deze nummers en ook de invloeden van de funkmuziek op het werk van Sid Whelan zijn duidelijk hoorbaar. Dat is al meteen het geval met de openingstrack “Nothin’ But The Blues”.

De nummers op deze plaat werden eerst ingespeeld door Sid Whelan met de hulp van bassist Marco Panascia en drummer Richard Huntley, maar al snel werd duidelijk dat de liedjes veel beter tot hun recht zouden komen als de blazers van Fred Wesley voor bijkomende instrumentatie zouden zorgen.

Dat dit inderdaad een ware verrijking voor de sound van “The Story Of Ike Dupree” is gebleken, kunt u zelf vaststellen bij de beluistering van nummers als “Long Lonely Night”, de albumtiteltrack, het funky “Ice Water”, het soulvol rockende “One Way Street (Down The Line)”, “Down To The River”, “The Rainmaker” en big band-song “Steak For Two”. Tussendoor brengt Sid Whelan nog enkele meer traditionele bluesnummers met het aan zijn vrouwtje opgedragen “Every Time I See Her”, de door bluesgitaar gedomineerde songs “Too Cold Ohio Blues” en “Blues Said: “Old Man …” en de naar soul neigende slotballad “Lighten Up”.

Voor de duidelijkheid: ‘Ike Dupree’ is een fictief persoon die de overlevingsdrang tegen de wereldse onrechtvaardigheid symboliseert. Hij is geïnspireerd op het overmatig gebruik van geweld door de politie in New Orleans, nadat de orkaan ‘Katrina’ een ware ravage had aangericht. De link naar New Orleans in deze muziek van Sid Whelan is dan weer toe te schrijven aan diens grote voorliefde voor de jazz- en bluesmuziek die deze stad altijd al overheerst.

(valsam)
“The love and devotion of Sid Whelan for the jazz and blues music that has always dominated the city of New Orleans, did lead him to write the songs for the fictive ‘Story Of Ike Dupree’. The extra contribution of bandleader and legendary trombonist Fred Wesley and his funky horns section to these songs can be defined as a great and artful achievement.“
– www.rootstime.be

Artiest info
Website  
 

Info: Hemifran