ANTWERP GIPSYSKA ORCHESTRA – KILO GIPSYSKA

Het is gevaarlijk een plaat als deze te recenseren: je moet die ondertussen namelijk ook beluisteren en ik merk dat het niet zo makkelijk is gelijktijdig te tikken en te luisteren . Het luisteren, vergezeld van ritmisch heen- en weer schuifelen op de stoel is daar maar één blijk van, en in elk geval merk ik dat m'n handen keer op keer stilvallen, wanneer ik weer eens afgeleid word door een of ander riffje of lijntje.Dat heeft natuurlijk alles vandoen met het bijzonder feestelijk klinkende pakketje muziek dat je op deze derde worp van Gregor Engelen en zijn kompanen geserveerd krijgt. Enfin, ik probeer bij de les te blijven: AGSO, dat staat sowieso voor de mix van Balkanritmes en -melodieën, met ska, maar deze keer ook met dub en raggae en een klankkleur die je helemaal Oostwaarts stuurt.

Tien nummers op de plaat en dit wijst ergens op. Het wijst op kritische zin bij de groep. Enfin, dat denk ik toch. Ik vermoed dat ze heus nog wel meer in de tank hadden zitten, maar dat sommige dingen afgevoerd zijn wegens niet goed genoeg of niet passend in het geheel. Hulde daarvoor: de plaat die overblijft is namelijk van A tot Z en regelrechte topper. A staat dan voor opener “Star From Jafar”, een loom ogende, maar wel bezwerende song, waarin alles bijeenkomt, waar je aan denkt bij de term “gipsy ska”en Z voor afsluiter “Attention”, dat een kind van dezelfde vaders is.. Onderweg kom je dan langs haltes die “Misirlou” of “Jolene” heten, het eerste een heel knappe bewerking van de Griekse klassieker die door Dick Dale de eeuwigheid in gespeeld werd, het tweede een vals-vrolijk nummer dat op een “Could You Be Loved”-beat het verhaal van een vergane liefde vertelt.. Je passeert in “Wolves and Lambs” en “Zvonija Zvonija”, een eerbetoon aan de grote Ljiljana Buttler en telkens weer merk je dat stilzitten er niet in zit. Daarvoor zijn de ritmes te opzwepend, de sfeer te feestelijk en de dansbaarheid te onvermijdelijk. Neem nu “Opa Opa”, da's gewoon een song waarmee je elk festival in brand zet. “Kilo Slivovica” is dan weer redelijk punky ska en “Peaucha” speelde leentjebuur bij Mano Negra en aanverwanten.

Als ik dat allemaal optel, dan kom ik uit op een heel bijzonder plaatje dat goed gespeeld is, waarin origineel met loops en samples omgesprongen wordt en waarop het plezier met bakken tegelijk door de boxen gestuurd wordt. Tja, ik ben verkocht, 't is simpel. Ik was al gek van de vorige twee platen van deze bende, maar met hun derde klimmen ze zonder moeite nog een trapje hoger op mijn waardeschaal. De gastrollen van Amel Serra Garcia (van Zita Swoon) en Job Chajes (van de Amsterdam Klezmer Band) doen de plaat trouwens ook allesbehalve kwaad.... Het wordt het jaar van deze Antwerpse bende, zo zegt mij mijn linker elleboog. Het is hun van harte gegund, want dit is een bijzonder leuke plaat, waarvan ik alleen maar kan hopen dat u ze massaal gaat aanschaffen, zodat u tenminste een beetje voorbereid de festivalzomer in kunt, want, neem dat van mij aan: deze zomer zijn deze gasten vast zo goed als overal te zien !

(Dani Heyvaert)

 

Artiest info
Website  
 

video