ELIANA CARGNELUTTI - ELECTRIC WOMAN

Eliana Cargnelutti is een jonge Noord Italiaanse gitariste en zangeres. Ze studeerde jazz gitaar aan het conservatorium G. Frescobaldi in Ferrara. De bluesrock scene in Italiƫ gelooft erg in deze artieste. In eigen land geniet ze heel wat bekendheid en ze won er ook al verschillende Awards. Deze jongedame heeft ook al veel verschillende muzikale watertjes doorzwommen, maar nu schijnt ze gekozen te hebben voor een mix van rock en bluesrock. Ze is erg gecharmeerd door muzikanten als Bonnie Raitt, Ana Popovic en Joe Bonamassa. Ze speelde in het verleden bij de hard rock bands Pink Armada en Living Dolls en bij de rhythm and blues band The Mayday Band. Eliana beschikt over een goede stem en is een sterke gitariste, die haar tomeloze energie combineert met haar grote technische vaardigheid op de six string. In november 2013 verscheen haar debuut album 'Love Affairs'. 2015 zou wel eens het jaar van Eliana Cargnelutti kunnen worden. Ze heeft net een contract getekend bij het bekende RUF Records en ze is door haar platenbaas uitgekozen om deel te nemen aan de succesrijke Blues Caravan die hij jaarlijks organiseert. Samen met de twee Amerikaanse meisjes Sadie Johnson en Heather Crosse is Eliana de publiekstrekker van deze elfde Blues Caravan Tour, die de naam Girls With Guitars draagt. Onder deze naam verscheen er verleden maand al een live album en nu verschijnt er deze maand haar tweede solo album 'Electric Woman'. Het nieuwe album bevat elf songs waarvan er meer dan de helft door de Italiaanse zelf geschreven zijn. De productie was in handen van platenbaas Thomas Ruf en de Amerikaan Albert Castiglia.

Het eerste nummer 'Why Do I Sing The Blues' schreef de Italiaanse samen met producer Albert Castiglia. De titel heeft niets met het genre te maken want dit is funky rock waarin Eliana ons al dadelijk een paar heel vette gitaar riffs voorschotelt. John Ginty zijn fantastische inbreng op de toetsen is een geweldige surplus in deze song. Onvervalste rock, genre The Runaways, krijgen we in 'Just For Me'. Cargnelutti vuurt een paar schitterende salvo's af op haar gitaar en instrumentaal zit het zeer goed in elkaar. Voor dit soort nummers mocht Eliana's stem nog iets krachtiger zijn, maar dat komt wel met de jaren. De eerste cover op 'Electric Woman' is 'Street Corner Talking' van Savoy Brown. Toetsenist John Ginty is op knappe wijze weer erg aanwezig in deze classic rock song met funky inslag en bassist Roger Inniss speelt een heel erg indrukwekkende partij. Drummer Jamie Lee zorgt voor het strakke ritme en houdt alles mooi samen. Het gitaarwerk van Eliana heeft hier wel een grotere inbreng dan de gitaar in het origineel. Haar solo's zijn weer om duimen en vingers af te likken. Dit prima gitaar werk doet de gedreven gitariste nog eens over in het meeslepende 'Soulshine'. Dit heel mooie nummer werd geschreven door Warren Haynes en werd bekend in de beklijvende versie van The Allman Brothers. Het is de eerste keer dat ik het door een meisje hoor zingen en ik mis een beetje de rijpheid in de stem van de jonge vrouw. Toch bezorgde Eliane me met haar versie kippenvel en daar heeft de Hammond van John Ginty ook nu weer een groot aandeel in. In 'Show Me' gaat de Italiaanse terug de stevige rock weg op. Rechttoe rechtaan rock met een knap refrein. Er is een knappe intro met de Hammond in 'Everybody Needs Love', maar John Ginty verwent ons ook nog met een zinderende solo op de toetsen. Dit is lekkere blues vermengd met soul en rhythm & blues. Deze combinatie geeft het nummer een heel aantrekkelijk ritme. Cargnelutti wil niet achterblijven en neemt met haar gitaar de tweede solo voor haar rekening.

Voor degenen die er nog moesten aan twijfelen, deze blonde Italiaanse is op en top vrouw en dat laat ze horen in de bluesrocker 'I'm A Woman'. Roger Inniss speelt heel diepe en groovy baslijnen, maar het zijn toch weer de gitaar en de Hammond die de aandacht naar zich toe zuigen. Eliana gaat weergaloos tekeer op haar six string en zingt heel overtuigend. Een nummer dat live zeker veel succes zal kennen is de AC/DC cover 'There's Gonna Be Some Rockin''. Deze rocker heeft een meeslepend ritme en nodigt uit om te bewegen. De Italiaanse heeft een zeer aangename versie gemaakt van deze song en de sublieme slide gitaar van Albert Castiglia geeft het nummer een leuk bluesy tintje. Cargnelutti kan haar verleden in diverse hard rock bands toch niet verloochenen op haar album 'Electric Woman'. Zeker in de nummers die door haar geschreven zijn is er weinig blues te bespeuren en haalt de heavy rock nog steeds de bovenhand. Luister maar naar 'Freedom' en je hoort de gitaar van Eliana met zware rock riffs weer de basis leggen voor deze hardrocker. De pittige solo met behulp van de Wah Wah pedaal versterkt alleen deze vaststelling. Het enige trage nummer is 'I Saw Your Eyes' en het wordt gedragen door de warme Hammond klanken. Het is een mix van jazz en soul en je herkent er vast ook wat bossanova in. Vocaal bewijst Eliane hier dat ze over een zeer goede stem beschikt. Afsluiten doet Cargenelutti met het instrumentale 'Eliana's Boogie'. Rauwe rock waar de headbangers zich volledig kunnen laten gaan. De ritme sectie met Jamie Little op drums en Roger Inniss tonen nog maar eens hun grote klasse. Het duel van twee klasse gitaristen beheerst dit uptempo nummer. Zowel Eliana als Albert Castiglia trekken al hun registers open in een weergaloos duel op de gitaar. 'Electric Woman' is een rock album dat het moet hebben van de strakke grooves waarmee de ritmesectie ons steeds verwent, maar vooral van de spetterende gitaar solo's van Eliana en de sublieme toetsen werk van Hammond speler John Ginty.


Walter Vanheuckelom

Releasedatum: 23 maart 2015

Een solo optreden in Belgiƫ staat voorlopig nog niet in haar agenda,
maar met de RUF Blues Caravan staat ze wel op het podium van CC Palethe te Overpelt op 6 april 2015.

 

BAND:
Eliana Cargnelutti (vocals, guitars)
Albert Castiglia (slide guitars)
Roger Inniss (bass)
John Ginty (Hammond, piano)
Jamie Little (drums)

Artiest info
Website  
 

Label: RUF Records

video