JECONTE & THE MALI ALL STARS – MALI BLUES

Ik weet het niet, lezer, ik weet echt niet wat ik met deze plaat moet aanvangen. Weken naeen heb ik ze in verschillende omstandigheden beluisterd en telkens weer overviel mij een gevoel van ontevredenheid. Nochtans, op papier bevat de band die de plaat maakte, alle ingrediënten die nodig zijn om een beklijvend werkstuk af te leveren: JeConte, harmonicaman uit de regio New Orleans, met een paar heel fraaie platen op zijn actief, zwaargewichten als Bassekou Kouyate, Boubacar Sidibé, Vieux Farka Touré...dat zijn tovh namen die tot de verbeelding spreken? Het gezelschap kwam met elkaar in contact tijdens de editie 2010 van het Festival au Désert en nam deze plaat op in de loop van de twee daarop volgende jaren. U zal zich herinneren dat 2012 bepaald een beroerd jaar was voor Mali: een bloedige staatsgreep en vele duizenden mensen op de vlucht.... Tijdens deze periode werd een deel van de plaat opgenomen in en om Bamako en nadien voor mixing en productie doorgestuurd naar de States.

Meer en meer begin ik te denken dat daar de knoop zit. Ergens merk ik dat teveel van de in essentie aanwezige ruwheid en rauwheid weggevlakt is, met de nadrukkelijke bedoeling de muziek voor een groot publiek toegankelijk te maken. Dat levert alles bijeen een al te vlakke plaat op, eentje die diepgang en directheid mist, maar die de band wellicht komende zomer wel naar een aantal Europese festivalpodia zal leiden. Kijk, ik ga mezelf absoluut niet verheffen tot kenner van de Afrikaanse blues, maar ik heb wel een redelijk geoefend stel oren, die al heel snel signalen uitsturen naar mijn andere zintuigen, zodra ze echt geraakt worden door een of andere riff of song. Helaas blijft dit bij deze plaat zo goed als volledig achterwege. Ik word hier eigenlijk warm noch koud van, al zal ik zeker ergens gaan kijken als de band een van onze podia zou aandoen in de volgende maanden.

Ergens ben ik bang dat het, ondermeer door projecten als dit, de woestijnblues dezelfde rit gaat maken als wat de Cubaanse muziek overkwam in de nasleep van het succes van de Buena Vista Social Club: ongeveer alles wat toen opgenomen werd, werd ook op ons losgelaten en alles wat vroeger voor hotellobby’s bedoeld en daartoe beperkt was, werd plots op CD opgenomen en de wereld rond gestuurd. Resultaat is dat iedereen de muziek op den duur kotsbeu werd en dat het eigenlijk alleen de nog overlevende oudjes van Havana of Guantanamo zijn, die de moeite van het beluisteren waard blijken.Ik mag hartsgrondig hopen dat ik me vergis, want uiteindelijk hou ik erg veel van de echte desert blues. Deze plaat echter....ik weet het niet...ik weet het echt niet....

(Dani Heyvaert)



Artiest info
Website  
 

Label: Xango Records

video