JOHN CAMPBELLJOHN – CHIN UP

“John Campbelljohn: front man, sideman, consummate showman, proud Cape Bretoner, Canadian bluesman…“

John Campbelljohn is trots geboren te zijn in Cape Breton. Cape Bretoneiland, is een eiland aan de East Coast langs de Atlantische kust van Noord-Amerika. De naam komt waarschijnlijk van "Breton", dat geassocieerd is met Bretagne. Bestuurlijk is Cape Bretoneiland een deel van de Canadese provincie Nova Scotia. Deze singer-songwriter / (slide) gitarist is opgegroeid met muziek. Al vrij jong speelde hij gitaar en verdiepte hij zich in blues en roots artiesten als Son House, Fred McDowell, Robert Johnson en BB King. Als de kans zich voor deed trok hij rond in Canada. Ondertussen is Campbelljohn al veertig Jaren wereldwijd tourende artiest en won hij meerdere awards (waaronder Maple Blues Awards, East Coast Music Awards, Real Blues Awards, Music Nova Scotia Entertainer of the Year, Blues Recording of the Year, Musician of the Year…). Campbelljohn deelde al het podium met Sting, Joni Mitchell, Emmy Lou Harris, Leonard Cohen, Robben Ford, Alvin Lee e.a.

In zijn album “Celtic Blues” (2011/2012) combineerde Campbelljohn de akoestische slide gitaar blues met viool, die een onderdeel is van zijn Cape Bretoense roots. Het twaalfde album dat John Campbelljohn uitbrengt heet “Chin Up”. Samen met Stan Crew en Eric Slone schreef hij voor dit  album twaalf nieuwe nummers. Het resultaat is een gevarieerde mix van stijlen en genres. De opener 1”The Mumble Boogie” is een up beat rock nummer, dat door de steel gitaar en Hawaii sound, garant staat voor een zonnige dag. 2”I Got It All”  dat hierna volgt, is een wat strakker rockend nummer, met veel slide gitaar, waarin ik Watermelon Slim herken. Dit geldt in grote lijnen ook voor 6”Attitude”, dat later volgt. In 3”Meet My Maker”, een meer progressief blues nummer met reggae invloeden, herken je ook Campbelljohn’s roots. Naast de hypnotiserende slides, zijn in deze hedendaagse gospel ook Bretoense invloeden herkenbaar. In dezelfde stijl volgt 4”The Poor Man Pays”. Hier is dochter Martha een van de backings. Knap detail is het korte bas solootje van Ronald Hynes. Met 5”Castaway” volgt nog een portie hedendaagse rocking blues, waarbij John de effecten niet schuwt. Campbelljohn gooit het roer volledig om, als hij vervolgt met de country blues song 7”How Stupid Is That”, een nummer waarin hij zichzelf voor de spiegel zet. 8”Stop Making Excuses” en 9”Sally In The Alley” zijn strakke bluesy rockers, die met veel betekende teksten en uitstekende gitaar solo’s de aandacht trekken. Campbelljohn zoekt het in Mexico, als hij met 10”Fantastico Supremo” zijn feestje begint. Voor de track 11”Good Morning Mr. Blue Sky” zit John occasioneel achter een orgel, is Pat Riley de bassist en is trompettist David Myles ingehuurd. Het resultaat is opnieuw een song met Hawaii invloeden en heel veel “feel good” gevoel. Campbelljohn sluit het album heel rustig akoestisch af met 12-She’s Gone “My Little Love Song”. De laatste slides deinen langzaam in je hoofd weg, als je ogen vertwijfeld open gaan en je alleen achter blijft…

Met zijn nieuwe album “Chin Up” laat John Campbelljohn de luisteraar binnen in zijn actuele muzikale wereld. Hij mixt in zijn songs rock, reggae, country en blues met subtiele Keltische en Bretoense invloeden, om zo de juiste sound te kunnen brengen. Voor wie John Campbelljohn nog niet kent is dit een absoluut interessante ontdekking!

Eric Schuurmans

 

Album tracks: 1”The Mumble Boogie” [& Eric Slone] - 2”I Got It All” [& Carmel Mikol] - 3”Meet My Maker” [& Stan Crew] - 4”The Poor Man Pays” [& Stan Crew, Martha Mae Campbell] - 5”Castaway” [& Stan Crew] - 6”Attitude” [& Eric Slone] - 7”How Stupid Is That” [& Eric Slone] - 8”Stop Making Excuses” [& Stan Crew] - 9”Sally In The Alley” [& Stan Crew] - 10”Fantastico Supremo” - 11”Good Morning Mr. Blue Sky” [& Stan Crew] - 12-She’s Gone “My Little Love Song” [& Eric Slone] – All songs written by John Campbelljohn & [as indicated] – Produced by John Campbelljohn & Stan Crew

Line-up:
John Campbelljohn: lead vocals, guitars, bass (2), organ (11)
Neil Robertson: drums
Ronald Hynes: electric & upright bass
Pat Riley: electric bass (4,11)
Martha Mae Campbell, Megan Baxendale, Stan Carew: background vocals
Robert Campbell: organ, piano
David Myles: trumpet (11)

Discography:
1993 : “How Does It Feel?”
1999 : “Hook Slide + Sinker”
2001 : “Under The Blue Covers”
2002 : “Nerves Of Steel”
2004 : “The World Is Crazy (Live In Germany)”
2006 : “Weight Of The World”
2007 : “Official Bootleg”
2009 : “Good To Go”
2011 : “Celtic Blues: Live In Hamburg” - re-issued 2012
2015 : ”Chin Up”

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Nood Records

video