T-99 - THE VARIOUS SOUNDS OF T-99


T-99 is één van die groepen op wie het spreekwoord 'Geen sant in eigen land' jammer genoeg betrekking heeft. De Nederlandse groep uit Groningen bracht tussen 2001 en 2007 vier albums uit, maar die braken in hun thuisland niet al te veel potten. In het buitenland echter waren ze wel gek op T-99, ondanks het feit dat ze geen hapklare deuntjes maken.

Vorig jaar werd de groep door grote fan en medemuzikant Björn Ottenheim om de tuin geleid. Hij liet ieder van hen apart geloven dat de anderen wel een reunie zagen zitten. En zo geschiedde. Dat eenmalige optreden gaf Mischa den Haring, Donné la Fontaine en Martin de Ruiter zoveel zin om er terug een lap op te geven, dat een korte theatertour werd opgezet. En om de wederopstanding van Nederlands rootstrio nog wat meer in de verf te zetten, is er dus nu 'The Various Sounds of T-99'.

Wat maakt dit album, en dus T-99 zo uniek? Ze denken niet in hokjes. Ze mengen ongegeneerd rootsmuziek met jazz, country en folk, en voegen er en passant nog een scheut surfmuziek of punk bij. Op die manier klinken de 14 songs op dit verzamelalbum wel heel erg krachtig en vol dynamiek.

De 4 albums waaruit geplukt werd zijn 'Coo-Coo' uit 2001, 'Strange Things Happen' uit 2004, 'Cherrystone Park' uit 2005 en 'Vagabonds' uit 2007. Stuk voor stuk zeer verschillende albums, maar toch klinkt deze verzamelaar verrassend homogeen. Want, zo blijkt, het is en blijft onmiskenbaar T-99.

In 'Sun' valt onmiddellijk al de gierende en scherpe gitaarriff op van Mischa den Haring. Alsof hij iedereen direct wil omverschieten, in figuurlijke zin dan wel. Maar het werkt, meer nog, het is zo aanstekelijk dat het dagen later nog door het hoofd spookt. Ook 'Drunk' is van hetzelfde kaliber.

T-99 maakt niet alleen steengoede muziek, ook op tekstueel vlak is het vaak smullen en genieten. Zo vertelt drummer Martin de Ruiter in 'Hayfever' hoe zijn liefje het te bont maakt in het hooi. Hij zou liever de liefde bedrijven in een zwembad, daar krijgt hij tenminste geen hooikoorts van! 'On the Verge of a Breakdown' is dan weer verbluffend eerlijk en pijnlijk tegelijk, 'Smile your tears goodbye' is een advies waarin iedereen zich wel kan vinden. De instrumentaaltjes 'Sayonara' en 'Mokum Waltz' lijken wel weggeplukt uit een Tarantino of Coen-broers gangsterfilm: het geweld spat van het scherm, maar er zit wel altijd ergens een humoristische ondertoon.

Mischa den Haring vertrouwde ons toe dat er plannen zijn om in 2016 een nieuw album uit te brengen, en daar kijken we alvast naar uit. Benieuwd waarmee dit trio ons nog kan verbazen.

Kathy Van Peteghem


Artiest info
Website  
 

Label: Excelsior Recordings

video