PATRICK SWEANY - DAYTIME TURNED INTO NIGHTTIME

Patrick Sweany is een klassemuzikant, van de onopvallende soort, want zoals een goede, langgerijpte whisky nooit gaat vervelen en met de jaren alleen maar beter wordt, zo is het ook met de doorleefde mix van rock, soul, swamp en blues van deze uit Ohio afkomstige Amerikaanse singer-songwriter, die inmiddels een vijftien jaar platen maakt die allemaal ongeveer hetzelfde klinken, maar ook allemaal een onuitwisbare indruk maken. Dit geldt ook weer voor zijn nieuwe plaat "Daytime Turned Into Nighttime".

Patrick bracht zijn eerste opnamen als solo bluesman uit in 1999 met het album "I Wanna Tell You". Twee jaar later vormde hij een elektrisch trio met de naam The Patrick Sweany Band die steeds een roterende cast van gitaristen kenmerkte, waaronder de frontman van the Black Keys, Dan Auerbach, die ook zijn eerste 2 albums produceerde en met wie hij de concurrentie met diens muziek soms wel aangaat. Zijn vorige album "Close To The Floor" (2013) was een uiterst sobere plaat, die grotendeels in het teken stond van het dramatische verlies van twee familieleden. 10 nummers live on tape gezet in een huis in Nashville. Soms solo, dan weer met de hulp van mensen uit de bands van Webb Wilder, Levon Helm en Lambchop. Qua geloofsbrieven kan dat tellen en dit leverde dan ook een album van pure schoonheid op. De vraag is, kan hij dit album overtreffen?

We kunnen dit best meteen verklappen, want al is deze plaat over het algemeen genomen even ingetogen, zijn muziek is meer gevarieerder en veelkleuriger geworden, dus minder somber dan de voorganger.  De beste plaat van Patrick Sweany tot dusver en deze maand oktober binnengekomen in de Euro Americana Chart op N°2 dat zegt veel…. Heel veel.  Sweany luisterde bij het opknappen van zijn eerste eigen huis veel naar muziek, en daarbij ging zijn interesse o.a. naar Bobbie Gentry's "Ode To Billy Joe",  Allen Toussaint's platen die hij maakte met Lee Dorsey en naar de legendarische LP van Bobby Charles met The Band. En dit heeft duidelijk zijn sporen achter gelaten bij zijn songs voor dit nieuwe album, "Daytime Turned Into Nighttime".

Hierbij komt uiteraard de doorleefde stem van Sweany, die soms klinkt als een zwarte bluesman maar persoonlijk hou ik meer van songs waarbij Sweany, Southern rock, swamp muziek en gothic soul met elkaar weet te verweven en denk ik aan songs als "Back Home" en "Too Many Hours" gebracht in een boogie stijl zoals we die kennen van Dr. John ....maar toch 100% Patrick Sweany.  Zijn liedjes zitten vol met blues- en soulinvloeden, zijn gitaarspel doet denken aan de legendarische Eddie Hinton, die hij naast Doug Sahm en Bobby ‘Blue’ Bland tot zijn helden rekent, en dat is te horen op dit rauwe in Nashville opgenomen album. En zoals bij zijn vorige albums "That Old Southern Drag" en "Close To The Floor" zit ook alweer Joe McMahan achter de productietafel. Joe McMahan is niet alleen producer maar ook als gitarist te horen op dit album.  Verder krijgt Sweany ondersteuning van drummer Bryan Owens (Tony Joe White, Jim Lauderdale), bassist Ron Eoff (Levon Helm, Tracy Nelson) en Tyson Rogers aan de keyboards. Sweany speelt en zingt werkelijk verbluffend, maar ook zijn band en achtergrondvocalisten Laura Mayo en Alexis Saski dragen nadrukkelijk bij aan het muzikale plezier, zodat de vertrouwde geluiden uit een ver verleden een nieuwe kleur krijgen en vooral deze plaat meer veelzijdiger maakt.

"Daytime Turned Into Nighttime" is een plaat waarover op zich niet zoveel te vertellen valt. De songs van Sweany zijn op zich eenvoudig. Het zijn songs waarin invloeden uit de country, swamp, rock en vooral soul en blues zijn verwerkt. Sweany vertolkt deze songs echter met zoveel gevoel en passie dat je alleen maar diep onder de indruk kunt zijn van deze plaat. Vanaf het soulvolle openingsnummer "First Of The Week" naar een waar hoogtepunt, "Here To Stay (Rock and Roll)" dat herinneringen aan Dr. John of zelfs Tony Joe White oproept tot het afsluitende en onderkoelde "Long Way Down" verzamelen deze songs al deze bovenvernoemde ervaringen uit het verleden en verwerkt Sweany dit allemaal in een geheel eigen geluid van opwindende bluesy, en buikschuivende rhythm & bluessongs. Zijn zevende cd, "Daytime Turned Into Nighttime",  is zo’n plaat waarvoor je direct bij eerste beluistering al als een blok valt, maar de ware kracht van de songs van Sweany ontdek je pas wanneer je deze plaat  vele malen hebt gehoord. Het is een plaat waarop eenvoud regeert, maar de uitwerking van de plaat is diep en veelkleurig.

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Nine Mile Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video