SONGHOY BLUES – MUSIC IN EXILE DELUXE

Wie er bij was, in december in de AB, die hoeft niet verder te lezen, want die weet maar al te goed wat er gebeurt als dit jonge Malinese viertal het podium bestijgt. Voor alle anderen: Songhoy is de naam van het volk dat van oudsher aan de oevers van de Niger woont, tussen Timbuktu en Gao in. In Mali hebben de Bamara het voor het zeggen en we weten allemaal dat een volk dat onderdrukt wordt, daar op de prachtigste wijze uitdrukking kan aan geven vie literatuur, schilderkunst en muziek.

Met deze jongens is het niet anders: Omar en Aliou Touré, hoewel naamgenoten geen familie van elkaar, groeiden op in Gao en luisterden, zoals alle jongeren van die tijd, naar hip-hop, R & B en Jimi Hendrix. Later gingen ze beiden naar de universiteit van Bamako en daar ontmoetten ze Garba Touré, evenmin familie, maar wel de zoon van Oumar Touré, de jarenlange percussionist van Ali Farka Touré (ook al geen familie) en samen begonnen ze muziek te spelen. Die muziek probeerde een combinatie te zijn van moderniteit en traditie, waarbij het vooral Ali Farka was, die als gids en voorbeeld diende.

Toen werd het 2012 en kwam Mali in bijzonder onrustig vaarwater terecht. De jongens vonden dat ze iets moesten doen om hun volk te steunen en dat ze dat het best konden doen door muziek te spelen. Ze zochten en vonden in Nathanael “Nat” Dembele een goeie drummer en ze begonnen te schrijven. U moet weten dat deze jongelui, in tegenstelling tot de meerderheid van de jongeren in Mali, wel goed opgeleid zijn- eentje is moleculair bioloog, eentje jurist, eentje architect/stadsontwikkelaar en dat zij dus een bijzondere taak te vervullen hebben: zij moeten via hun muziek de mensen leren wat er echt aan de hand is in hun land en wat belangrijk is of niet. Zij zijn, om het zo maar te zeggen, de erfgenamen van de griots en dus gaan de nummers op deze plaat over dingen als milieuvervuiling, godsdienstoorlog, opvoeding etc.

Door heel veel op te treden verwierf de band al heel snel een grote fanschare in Mali en het kon niet uitblijven: Marc-Antoine Moreau, de scout achter de“Africa Express” van Damon Albarn was in het land en merkte hen op.. Uit de auditie die toen gehouden werd, kwam een contact voort met Nick Zinner van The Yeah Yeah Yeahs en de single die ze met hem opnamen (“Soubour”) werd uiteindelijk de opener van de “Maison des Jeunes”-CD van Africa Express..

Intussen speelde de gasten in zowat elke zaal van West-Europa, war al eens zogeheten wereldmuziek geprogrammeerd wordt en het is een kwestie van tijd: dit wordt echt “mali's next Big Thing”. Deze heren weten hoe ze moeten spelen, en vooral, ze zijn heel erg met hun zaak begaan. Als je hen bezig ziet, voel je dat zij niet zomaar een showtje komen opvoeren, maar dat ze elk woord menen, dat ze zingen.

Deze plaat is een prima introductie tot een band, die zonder de minste twijfel in de hoogste afdeling van de desertblues terecht gaat komen. Net zoals Tinariwen of Amadou & Mariam intussen vertrouwd klinkende namen zijn, gaat deze plaat heel veel deuren openen en je kunt er gif op innemen, dat Songhoy Blues de komende zomer op meerdere kleurige festivals zullen prijken. Dat verdienen ze ook, want hun muziek klinkt fris, al is ze diep in de traditie geworteld. “Soubour” vermeldde ik al, maar gun uzelf even de tijd en beluister bij voorbeeld”Wayei” of “Al Hassidi Terei” -dat kan allemaal, met de informatica van vandaag- en u zal net als ik, compleet overstag gaan. Dit is namelijk met voorsprong de beste Afrikaanse bluesplaat van de voorbije jaren. Dringend te ontdekken, dus!

(Dani Heyvaert)

Voor wie de cd wil kopen is het misschien beter even te wachten tot begin november, want nl. op 6 november 2015 verschijnt de luxe editie van hun debuut "Music in Exile", en deze cd bevat 3 nieuwe tracks. Covers van o.a. de Clash’s hit "Should I Stay Or Should I Go" wel voorzien van nieuwe teksten over hoe het aanpakken van vluchtelingen over de hele wereld, een buitengewone versie van Led Zeppelin’s "Kashmir", en een prachtige versie van Manu Dibango’s klassieker "Soul Makossa". Heeft u "Music in Exile" echter begin dit jaar reeds gekocht, er verschijnt diezelfde dag ook een 12”, waarop deze drie bijkomende tracks staan. Of ga gewoon op 10 november naar de Roma, in Borgerhout, want zoals Dani schreef in de recensie van hun debuutalbum: Dringend te ontdekken!

 


Artiest info
Website  
 

Label: Transgressive Records
Distr.: PIAS Belgium

video