HT ROBERTS - OLD LIGHT

In het Gentse zouden zij zeggen dat Ht Roberts wreed wijze songs kan schrijven, maar de songs van de zanger/gitarist zijn zoveel méér. Als een dichter/filosoof lijkt hij ervan te houden om liggend in het gras de vlucht van de wolken te bestuderen. Maar evengoed kan hij zich settelen aan de oever van een rivier waar hij zich bezint over de levensvragen, de liefde en zijn twijfels, over het al dan niet vertrekken of thuiskomen. Na zijn eerste ‘Following The Buffalo’, en bijna twee decennia en negen albums verder, baadden de songs van Ht Roberts nog steeds in dat wisselend licht als van een impressionistisch schilder, ontvankelijk voor schoonheid en lichtinval. Daarbij dulden zijn verstilde songs alleen maar een sobere akoestische begeleiding, met gitaar, mandoline, banjo en soms een vleugje harmonica. Hier en daar valt de Gentse songwriter Bruno Deneckere bij met tweede gitaar of zang, waarbij de beider warme stemkleuren goed blenden, als dat woord tenminste al genade kende bij de nieuwe Dikke Van Dale. Een enkele keer hoor je ook de viool van Nils De Caster, zoals op het fragiele ‘Boulder’ met een desperate onderstroom.

In de voorbije jaren heeft Ht Roberts nooit opgehouden met songs schrijven, ook niet toen hij in nevenprojecten betrokken was zoals o.m. in ‘LaClaireau’ en de ‘Landed Gentry’ die tot op vandaag nog zijn aandacht krijgen. Het lijkt erop dat de melodieën hem zo maar komen aangewaaid: bij een kop koffie, op een landweg, de highway of vanuit de zee. Daarbij creëert hij sfeer en landschappen, waarbij zijn muziekmaten Bruno en Nils intuïtief zijn stemmingen lijken aan te voelen. Rond het ontiegelijk mooie ‘Emma’s Land’ weeft een harmonica melancholie en de gitaar genereert de warmte van Mexicaans adobe huisjes. Ook het gloedvolle ‘This Side Of The River’, gedragen op beider stemmen, straalt behalve de intimiteit van een warme vriendschap ook iets troostrijks uit.

Alle elf songs zijn beeldrijke songs, verhalend, beschouwend of melodisch, van waaruit steeds een zekere poëzie uitgaat zoals in het delicate wegwalsend ‘Cloudwatching’ waarbij je geneigd bent om mee op te gaan in de dans onder middernachtelijke sterren, onwetend van de drama’s even verderop. En banjospeler Derroll Adams zou zeker vereerd zijn met het piëteitsvolle ‘The Dreams of Derroll’s Banjo’ mocht hij nog in leven zijn. Roberts neemt de banjo even van de troubadour over op zijn droomtocht naar Portland, Oregon. Het mid-tempo ‘She Is No Stranger To Beauty’ is dan weer lichtvoetiger. Zoals op meerdere voorafgaandelijke albums doen de songs van Ht Roberts denken aan een kabbelend beekje, waterlelies op een vijver of de onverwachte glinstering in een zilvermijn. Het bijhorend artistiek tekstboekje bevat eveneens de lyrische teksten, wat steeds een bonus is, zodat je in het laatste diepzinnige ‘Salt Of The Sea’ mee kunt drijven op zijn mijmeringen vol metaforen, zijn dromen achterna.

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: Deep Blue Something