JONAH TOLCHIN – THOUSAND MILE NIGHT

Jonah Tolchin is een Amerikaanse muzikant en singer-songwriter uit New Jersey. Jonah groeide op bij muzikale ouders. Jonah liep school aan het ‘Princeton Friends School’ in Princeton, NJ en later aan de High Mowing School’ in Wilton, New Hampshire. Als hij dertien is leent hij van een goede vriend een gitaar, waarop hij leert spelen. Op een dag, na problemen op school, tijdens zijn vlucht voor de wet, ontdekt hij via iTunes de blues. Deze muziek sprak hem direct erg aan en helpt hem om uit zijn depressie te geraken. Met de hulp van zijn vader, die even in Mississippi woonde en via de muziek exploreert hij verder in de blues en folk muziek. Beide muziek genres hebben zijn huidige stijl erg beïnvloed. Als Jonah op de middelbare school zit treedt hij op met zijn band “Uncle Fran's Breakfast”. Na zijn middelbare studies gaat hij solo verder. Als Jonah vijftien is, hoort blues legende Ronnie Earl hem in een muziek shop spelen en vraagt hem om samen met hem op te treden.

In 2012 brengt Tolchin zijn eerste album “Criminal Man”, in eigen beheer uit. De titel van het album was de (autobiografische) titel van het eerste nummer, dat hij als vijftienjarige schreef. In hetzelfde jaar is Jonah Tolchin ook te zien tijdens het Newport Folk Festival op Rhode Island. Na “Criminal Man” volgt de “5 Dollar” EP, zijn eerste samenwerking met platenproducer Marvin Etzioni. In 2014 tekent Tolchin een contract bij Yep Roc Records en brengt hij zijn tweede studio album “Clover Lane” uit. Wederom met Etzioni als producer, die voor dit album mensen zoals Chris Scruggs, Steve Berlin (Los Lobos), John McCauley (Deer Tick) en Mickey Raphael (Willie Nelson) uitnodigde. Het album is opgenomen in Nashville, maar Tolchin laat vooral zijn eigen stijl horen, die een brug legt tussen de klassieke folk muziek en de “DIY – punk”; waarin een unieke poëtische openhartige gevoeligheid, de echte kern vormt.

Als ik een van hoger vermelde platen op zet ben ik onmiddellijk overtuigd van zijn kwaliteiten, maar echt hangen blijven deze platen tot dusver niet. Dat heeft alles te maken met het soort muziek dat Jonah Tolchin maakt. De muziek van Jonah Tolchin valt voor het overgrote deel in de categorie oerdegelijke Amerikaanse rootsmuziek, waarbij gezegd moet worden dat Tolchin in alle hoeken van het genre uitstekend uit de voeten kan. Ik heb Amerikaanse rootsmuziek echter bij voorkeur net iets spannender. Bij beluistering van "Thousand Mile Night" heb ik me laten meevoeren door de indrukwekkende verhalen over bedenkingen, beloftes en de bijhorende vrees, en dat heeft geholpen. Op het eerste gehoor klinkt ook "Thousand Mile Night" weer oerdegelijk, maar wanneer Jonah Tolchin je eenmaal te pakken heeft met zijn nieuwe plaat begint deze aan een indrukwekkend groeiproces.

Ook op deze plaat is hij weer van vele markten thuis. De plaat bevat een aantal ingetogen folk-, en countrysongs, maar pakt ook uit met lekker stevige bluesy rocksongs, die voornamelijk werden opgenomen in de Fame Studios in Muscle Shoals, met naast multi-instrumentalist en producer Etzioni, Lucas Hamren (gitaar), Michael Joel Bosco (drums) en Jamie McFarlane (bas). Songs waarbij zijn kracht als een singer-songwriter best tot uiting komen. De hypnotische titeltrack "Thousand Mile Night" is misschien wel de meest intrigerende. Het is het verhaal van een road trip over eenzame highways, dreigende badlands en gore motels met de snerpende slide van Lucas Hamren op de achtergrond. Deze gitarist is werkelijk de max, want bijna ieder nummer weet hij de kleuren met zijn virtuositeit. Hoop doordringt ook in een aantal nummers op het album. Zo is er de romantische hoop in "Completely", dat een reflectie op een worstelende relatie is en er is de spirituele hoop in het levendige en soulvolle "Unless You Got Faith".

Twee songs, het juist vernoemde "Completely" en het openende "Beauty In The Ugliest Of Day" werden in Californie met andere muzikanten opgenomen, waaronder Santa Davis (percussie en drums) en Joachim Cooder (drums). Deze opener is ook zo'n geweldig voorbeeld van zijn aangrijpende songwriting, en gaat over de huidige toestand in de wereld en politieke zaken, waarbij we steeds de schoonheid van het leven moeten blijven zien, zelfs in slechtere tijden. Met "Hard Time Killing Floor Blues" sluit Jonah Tolchin deze plaat af, een bezwerende versie van Skip James, enkel hij alleen met akoestische gitaar.

Het ganse album is een vlekkeloze, goed uitgevoerde herinnering en eerbetoon aan de oude blues en Amerikaanse folk, opgesmukt met de verfrissende uitbundigheid van deze jonge outlaw. Net als al zijn vorige platen illustreert "Thousand Mile Night" op imponerende wijze het vakmanschap van Jonah Tolchin, maar meer dan in het verleden weet hij me ook te raken met zijn doorleefde stemgeluid en ambachtelijke songs die ergens over gaan. In rootskrngen wordt "Thousand Mile Night" gerekend tot de beste rootsplaten van 2016. Ik kan me daar na enige gewenning wel in vinden.

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Yep Roc Records
Distr.: V2

video