RAPHAEL GIMENES - AS MONTANHAS DE SOM

Eerlijk wezen, lezer: had u al ooit van Raphael Gimenes gehoord? Ik alvast niet, maar de voorbije vier, vijf weken is daar wel wat verandering in gekomen. Dat is allemaal te wijten aan de debuutplaat, die deze jonge Braziliaan, met verblijf in Denemarken, eind oktober op de wereld losliet. Zelden zoveel welhaast perfecte pracht op één schijfje gehoord. Nochtans is het meeste ervan ooit begonnen als thuisvlijt: de jongeman die al op heel jonge leeftijd naar Denemarken verkaste, bleef maar voelen dat de muziek uit zijn kindertijd hem niet losliet en, naarmate hij in zijn nieuwe thuisland connectie maakte met andere muzikanten, nam ook de drang toe om met die koele Scandinaviërs te werken aan een plaat vol warme muziek.

En of die samenwerking geslaagd genoemd mag worden ! Daartoe heeft Raphael alvast zelf méér dan één troef in handen: hij heeft een heerlijke stem, die nergens anders dan in Brazilië gemaakt kan zijn geweest. Hij is inmiddels ook een fenomenaal straffe gitarist geworden en -en dat is wellicht nog het belangrijkst van al- hij schrijft ongemeen mooie muziek! Dat hij, met die elementen in de aanbieding,algauw bevriend werd met een hele resem Deense muzikanten, mag dan ook nauwelijks verwondering wekken: grote geesten komen elkaar immers altijd tegen en zo gebeurde het ook voor Raphael: met in zijn zog een hele sliert muzikanten, die intussen vrienden geworden waren, begon hij, bijna twee jaar geleden, zijn songs aan te kleden en op te nemen en er laag na laag aan toe te voegen. Het resultaat is dan ook ronduit verbluffend te noemen: of het nu gaat over herinneringen aan zijn moederland, dan wel om het beschrijven van zijn ervaringen in zijn nieuwe, koude thuisland, de verfijning, de zin voor detail, het geduld ook, spat er overal van af.

Keer op keer slaagt hij erin bijna vijftig minuten lang de aandacht van de luisteraar moeiteloos vast te houden en dat wil toch wel wat zeggen. Ik bedoel maar: mijn Portugees is allesbehalve uitstekend en ik moet het dus van klanken en geluiden hebben, van melodieën en arrangementen en het is precies op dat vlak dat de melomaan in mij op zijn wenken bediend wordt. Dit is een weldadig muzikaal bad, waarin niet één dissonant te ontwaren is: aan deze plaat is lang en met veel liefde en geduld gewerkt en het resultaat is dermate verfijnd, dermate hoogstaand geworden, dat je, zelfs niet met een slecht karakter als het mijne, erin slaagt ook maar één mindere song te ontdekken. Dat komt in een jaar hooguit een paar keer voor en ik vind het dan ook flink grappig te moeten concluderen dat de beste Braziliaanse plaat van dit jaar eigenlijk uit Noord-Europa komt. Als dàt geen symbool van wereldmuziek is, dan weet ik het ook niet meer.Ik mag hopen dat de Bozar’s of de Singels van deze wereld, bij hun programmaatje voor volgend seizoen een plaatsje vrijhouden voor deze topper in wording, want de tien songs van deze plaat zijn, noch min noch meer, van een haast onaardse schoonheid.

Kijk, u hoeft mij niet te geloven, maar gaat u vooral zelf op Deezer of aanverwante platforms eens op zoek naar, pakweg, “O Ultimo Jacarandà” of “Cordilheira”. meer zal u niet nodig hebben om overtuigd te zijn van de kwaliteit van mijn stel oren. Maar kom later vooral niet zeggen dat ik u niet gewaarschuwd had ! Schitterende plaat, punt uit !

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
   
 

label : One World Records
distr.: Xango

video