MICHEL PORTAL - RADAR

Dit is de zevende cd in de serie “European Jazz Legends”, een samenwerking tussen de WDR, het tijdschrift Jazzthing en Stadt Gütersloh. Zoals ook bij alle voorgaande cd’s in deze serie is ook deze opgenomen in Theater Gütersloh, dit ultramoderne gebouw, gereedgekomen in 2010, biedt de optimale voorwaarden voor jazzmuziek en is dan ook de favoriete ambiance voor de WDR om opnames te maken. Michel Portal (1935, Bayonne, Frankrijk) is zo’n beetje de vaderfiguur van de moderne Franse jazz, hij is multi-instrumentalist (div.clt, sax, bandoneon, etc.) en bovendien een belangrijk componist. Hij is klassiek geschoold en beweegt zich nog steeds op dit vlak, zo was hij solist in Pierre Boulez’s “Domaines”.In de jaren ‘60 is hij de initiatiefnemer van de free jazz beweging in Frankrijk met mensen als François Tusques en Sunny Murray.

In 1975 begint hij ook met het schrijven en opnemen van filmmuziek zoals is te horen op “Les musiques de cinémas”.In de jaren ’80 en ’90 waren er talrijke muzikale ontmoetingen en samenwerkingen met muzikanten als Pierre Favre, Dave Liebman, Martial Solal en Jack DeJohnette. Rond de eeuwwisseling gaat hij een samenwerking aan met Amerikaanse muzikanten die zich meer oriënteren richting rockmuziek, zoals Vernon Reid, Jef Lee Johnson, Sonny Thompson e.a., ook te midden van al dit elektrisch geweld beweegt Portal zich als een vis in het water (“Minneapolis”). De tegenwoordig in Duitsland woonachtige Amerikaanse pianist Richie Beirach (1947) is de muzikale partner van Portal in de drie eerste nummers. Ook Beirach is thuis zowel in de klassieke muziek als in de jazz. Hij kreeg o.a. les van jazz icoon Lennie Tristano en speelde samen met Stan Getz en Chet Baker en vanaf de jaren ’60 tot heden met Dave Liebman in de groepen “Lookout Farm”en “Quest”. Ondanks zijn relatieve onbekendheid maakte hij tientallen cd’s onder eigen naam, dit is zijn eerste samenwerking met Portal.

“Esquisse Part 1, 2 en 3” zijn de eerste nummers op “Radar”, ze vormen een soort van suite. Op deze nummers is Portal te horen op de basclarinet, de muziek is pure improvisatie, waarbij de initiatieven nu eens liggen bij de piano, dan weer bij de clarinet. De wisselwerking tussen beiden is fabuleus, zoals te verwachten is bij muzikanten van deze statuur. Het muzikale beeld is sereen en melodieus, waarbij de klassieke muziek nooit ver weg is. Het vraag- en antwoordspel geeft de muziek een dermate spanning dat je gebiologeerd blijft luisteren om te ontdekken welke kant het nu weer op gaat. Ik heb zelden zo’n perfect duo gehoord, ze hebben niets meer te bewijzen, dus laten ze horen waartoe ze in staat zijn. De verschillen tussen de drie delen van de suite schuilen in de muzikale uitgangspunten alsof het steeds vanuit een andere zijde wordt belicht.

De laatste twee nummers “Ballador”en “Dolce” worden uitgevoerd door Michel Portal en de WDR Big Band o.l.v. Rich DeRosa. Hier bewijst Portal dat hij zich ook kan voegen in een groter geheel, hij spoort met zijn solo’s anderen aan en vervult optimaal de rol van teamspeler. In “Ballador” neemt Portal de sopraansax ter hand wat weer een heel ander klankbeeld tot gevolg heeft en de herinnering aan Coltrane komt bovendrijven. Behalve van Portal zijn er hier ook solo’s van pianist Hubert Nuss en trompettist Ruud Breuls. In “Dolce” is Portal weer te horen op basclarinet, Mattis Cederberg neemt hier ook een solo voor zijn rekening op bastrombone.

Zoals gebruikelijk in deze serie wordt de cd afgesloten met een interview, Götz Bühler heeft hier een humoristisch en leuk onderhoud met Michel Portal.,waarbij de laatste zijn verhaal toelicht met de piano. Één opmerking over zijn eigen credo wil ik hier graag citeren: Quand je joue Brahms, ca ne veut pas dire que j’oublie Charlie Parker”. Net zoals voor de rest van de serie gold, een absolute aanrader!

Jan van Leersum.

 

 

Artiest info
   
 

Label : Intuition
Distr.: New Arts Int.