KENNY NEAL – BLOODLINE

“ Kenny Neal :
One of the strongest modern proponents of Baton Rouge swamp blues… “

Gitarist / harmonicaspeler / singer-songwriter Kenny Neal (°1957) is één van de zonen van Baton Rouge blues harmonicaspeler Raful Neal. Kenny is geboren in New Orléans en treedt samen met zijn broers op in een band. Neal speelde al samen met Lucky Peterson en Lazy Lester en was (toen hij in Toronto woonde) enige tijd lid van The Downchild Blues Band. Neal heeft drie kinderen: Kenny, Syreeta en Micah.

Kenny kreeg zijn éérste harmonica van een van de vrienden van zijn vader, Slim Harpo. Als Kenny dertien is speelt hij in de band van zijn vader en op zijn zeventiende is hij occasioneel bassist in de band van Buddy Guy. Met zijn andere broers vormt hij in Toronto de Neal Brothers Blues Band. Kenny’s broer Noel was bassist bij James Cotton en zijn vijf andere broers speelden ook in verschillende bands.     

Neal debuteerde in 1987 met producer Bob Greelee bij King Snake Records met ‘Bio on the Bayou’. Een jaar later tekende hij bij Alligator Records en werd het album heruitgeggeven onder de titel ‘Big News from Baton Rouge!!’. Bij Alligator Records brengt hij tussen 1989 en 1994 vier albums uit. In 1998 tekent Neal bij het jazz georenteerde Telarc Records, waar hij drie albums uitbrengt: ‘Blues Fallin' Down Like Rain [1998], ‘What You Got’ [2000] en ‘One Step Closer’ [2001]. Daarna volgen (met Billy Branch) ‘Easy Meeting’ [2003],  ‘Double Take’ [2004] (zijn “one-shot return” naar Alligator) en ‘A Tribute to Slim Harpo and Raful Neal’ [2005]. In september 2006 kondige Neal aan dat hij o.w.z. gezondheidsproblemen een jaar zou stoppen. Hij verscheen terug publiek midden 2007. In 2008, drie jaar later, Neal is dan nog bij Blind Pig Records, brengt hij ‘Let Life Flow’ [2008] en nog twee jaar later,  ‘Hooked on Your Love’ [2010]. In 2015 verschijnt zijn éérste album voor het Cleopatra label ‘I'll Be Home for Christmas’ en eerder dit jaar #2, ‘Bloodline’.

“ Bloodline proves that the blues is most definitely in the blood – no less than 8 members of the Neal clan lend their musical talents to this unique album, making it a true family affair! “

Werkten naast Neal aan dit familiestuk: Tom Hambridge (drums / producer), Bob Britt (gitaar), Steve Dawson (Weisenborn gitaar), Tommy MacDonald & Noel Neal (bas) en Lucky Peterson, Kevin McKendree & John Lancaster: keys.

Hoe kan je als blues man, ook al kan je putten uit jaren ervaring, een album overtuigender beginnen dan met ”Ain’t Gon Let the Blues Die”? De opener is een song met een directe boodschap die velen graag horen en, die de titelsong ”Bloodline” vooraf gaat. Kan je als iemand van de Neal-dynastie, naast je afkomst kijken? Niet dus, want dit roept ook voor Kenny veel herinneringen op. ”Plain Old Common Sense” is een shuffle met veel soul en Willie Nelson’s ”Funy How Time Slips Away” een intermezzo, dat even de nodige rust brengt. De blazers (Quentin Ware: trompet, Billy Huber: trombone en de saxofonisten Tyler Summers & Dana Robbins) openen hierna het funky R&B nummer ”Keep On Moving” om vervolgens in de slow blues (van Tom Hambridge & Gary Nicholson) ”I Go By Feel” diep te gaan rakelen in de gevoelens, waar het in de blues zo vaak om gaat. ”I’m So Happy” klinkt heel overtuigend en alle backing zangeressen (inclusief Streeta, Tyrell, Jazzy, Brine’, Kaydence Bates, Tahj Mosby & Darien Neal & de McCrary Sisters) beamen dit. Met de ”Blues Mobile” scheurt Neal daarna de autobaan op. ”I Can’t Wait” (nog een Tom Hambridge nummer) is een akoestisch blues nummer met veel harmonica grooves en met Steve Dawson op Weissonborn, Bob Britt op guitar, John Lancaster als toetsenman en Hambridge als percussionist. Met ”Real Friend” kiest Neal voor een portie groovende R&B (inclusief een trompet en sax solo van respectievelijk Ware en Summers of Robbins) en in ”Thank Yu BB King”, de afsluiter, krijgt BB ook van Neal de nodige eer. Opmerkelijk zijn hier het gitaarspel van Neal, dat dat van de King benadert en de tussenkomsten van Lucky Peterson op orgel: “a super wrapper for a cool release!”.

Kenny Neal scoort hoog met zijn nieuwe album ‘Bloodline’. Met de hulp van acht anderen uit de Neal clan en zijn band, werd ‘Bloodline’ een overtuigende familie affaire, die bewijst dat bij de Neals muziek wel degelijk in het blues bloed zit.   

Eric Schuurmans

 

Album track list:
1”Ain’t Gon Let the Blues Die” - 2”Bloodline” - 3”Plain Old Common Sense” - 4”Funy How Time Slips Away” [Willie Nelson] - 5”Keep On Moving” - 6”I Go By Feel” [Tom Hambridge / Gary Nicholson] - 7”I’m So Happy” [Kenny Neal / Tom Hambridge / Syreeta Neal] - 8”Blues Mobile” - 9”I Can’t Wait” [Tom Hambridge / Seth Walker / Gary Nicholson] – 10”Real Friend” - 11”Thank Yu BB King” – Music / Lyrics by Kenny Neal, and/or where [noted] ℗ 2016 – Produced by Tom Hambridge & Kenny Neal

Album Line-up:
Kenny Neal: lead vocals, guitar, harmonica
Tom Hambridge: drums, b-vocals, percussion
Bob Britt: guitar
Steve Dawson: Weisenborn guitar
Bass : Tommy MacDonald, Noel Neal
Keys : Lucky Peterson, Kevin McKendree, John Lancaster
B-vocals : Streeta Neal, Tyrell Neal, Jazzy Neal, Brine’ Neal, Kaydence Bates Neal, Tahj Mosby Neal, Darien Neal, McCrary Sisters
Trumpet : Quentin Ware
Trombone : Billy Huber
Sax : Tyler Summers, Dana Robbins

Discography Kenny Neal:
Blood Line [2016] | ‘I'll Be Home for Christmas’ [2015] | ‘Hooked on Your Love’ [2010] |‘Let Life Flow’ [2008] | ‘A Tribute to Slim Harpo and Raful Neal’ [2005] | ‘Double Take’ [2004] | ‘Easy Meeting’ [2003] | ‘One Step Closer’ [2001] | ‘What You Got’ [2000] | ‘Blues Fallin' Down Like Rain [1998] | Walking on Fire [1998] | Deluxe edition [1997] | Hoodoo Moon [1994] | Bayou Blood [1992] | Devil Child [1989] | Big News from Baton Rouge [1988] | Bio on the Bayou [1987] 

 

 

Artiest info
Website  
 

itunes

Label:  Cleopatra Records

video