GERT - ONGEPAST VROLIJK

Kijk, hier kan ik nu blij van worden, zie: een jonge kerel, zo denk ik toch, die in z’n moerstaal het vak van protestzanger in ere herstelt. Tegelijk zou het mij intriest moeten stemmen, als ik de thema’s zie, waarover Gert het heeft en moet hebben: er is de voorbije veertig jaar kennelijk weinig veranderd en dus is er nog altijd veel om ontevreden over te zijn. Gert -zijn familienaam blijft mij onbekend- is de Lode de Ceuster of de John Lundström van zijn generatie. De folk van toen is vervangen door de punk, maar de thema’s blijven eigenlijk onveranderlijk dezelfde: het milieu dat we nog altijd vrolijk naar de knoppen helpen, de gezondheidszorg, die we aan de privé-ondernemers uitbesteden, de sociale zekerheid, die we in ijltempo onderuit halen, de boeren, van wie het leven onmogelijk gemaakt wordt, de banken die blijven graaien…dat kende onze generatie veertig jaar geleden ook al.

OK, er zijn wat nieuwigheden bijgekomen: de leegte van de Facebooklevens, de drugs die tegenwoordig op elke straathoek gedeald worden en jonge levens om zeep helpen….je zou van minder zwartgallig worden, bij de vaststelling dat de mens blijkbaar niet in staat is van zijn fouten te leren, maar…zolang er mensen opstaan als deze Gert, blijf ik hopen dat het uiteindelijk toch nog goed komt met onze soort.
Dit allemaal gezegd zijnde, nog twee worden over de muziek zelf: die is opzettelijk simpel gehouden: de akoestische gitaar is de ruggengraat, de tekst is het belangrijkste en dus maakt het ook niet zoveel uit of Gert al dan niet over een geweldig toonvaste stem beschikt. Veelal zijn de songs -er staan er twintig (!!!) op deze plaat- onder te brengen in de categorie “strijdliederen”: directe teksten, rechttoe-rechtaan taalgebruik en een ritme dat doorgaans redelijk snel is, zodat nogal wat songs beneden de twee minuten afklokken. Dat moet zo: als je kwaad bent en over/uit verontwaardiging zingt, moet je je boodschap snel, gebald en kernachtig verwoorden.

Sommigen zullen dit soort liedjes naïef vinden. Ik niet: ik vind dit echte volksmuziek van vandaag, over thema’s denk van ons aanbelangen en dus zouden moeten bezighouden. Natuurlijk houdt die vorm beperkingen in: dit is gemaakt voor betogingen, voor jeugdhuizen, voor “alternatieve” café’s, voor de pauzes bij debatten over belangrijke dingen. Ware ik bevoegd voor programmatie bij de KWB’s, Femma’s of werkgroepen voor ontwikkelingssamenwerking van dit apenlandje, ik zou wel weten waar ik mijn muzikale intermezzi zou gaan zoeken….
Muziek met een boodschap…ze bestaat nog en ze wordt middels deze CD weer volop beschikbaar gemaakt. Daar is nood aan en dus is een plaat als deze erg welkom, al dunkt mij, dat de liveversie nog een stuk beter tot haar recht komt.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

video