THE WARLOCKS - SONGS FROM THE PALE ECLIPSE

 

Hoewel de bandnaam The Warlocks al 18 jaar meegaat, is dit stilaan een eenmansproject van drijvende kracht en songschrijver Bobby Hecksher aan het worden. Deze multi-instrumentalist met een verleden bij The Brian Jonestown Massacre is de enige overlevende van de originele groep, die, naast de huidige vijf leden, in de loop der jaren nog eens onderdak gaf aan zeventien (!) muzikanten. Voor deze zevende full length-plaat werkte Hecksher, die, naar eigen zeggen, veelal ’s nachts actief is en elk idee(tje) dat hij voelt opborrelen meteen op tape vastlegt, door een hele stapel van die opnames en pikte hij er een aantal uit, die dan door de hele groep verder werden uitgewerkt.

Dat resulteert in een plaat die niet uitblinkt in samenhang, wat logisch is, als je nagaat over welke tijdsspanne de ideetjes opgenomen blijken te zijn, maar die verder wel helwit mooie en beluisterbare momenten herbergt. De sound van The Warlocks -ooit heette wat later The Grateful Dead zou worden ook zo - hangt nog altijd ergens halverwege de Velvet Underground en The Jesus and Marychain en de tien songs op de nieuwe plaat luisteren vlotjes weg, al is de sfeer er lang niet altijd een van ongebreideld optimisme. Zo klinkt het in “Lonesome Bulldog” als volgt: “just another heart with nowhere to go, nothing to eat, nothing to drink, no one to love, no one to talk to”. Dat is behoorlijk zwartgallig, als je ’t mij vraagt, temeer omdat de gitaarklank daar nog een schep bovenop doet.

Nu, er zijn ook genoeg momenten waarop die donkere tinten wat kleur krijgen: in “Dance Alone”, bijvoorbeeld, het zes minuten durende, epische kernnummer van de plaat. Enfin, zo beschouw ik het toch, nu ik mocht vaststellen dat het net dat nummer is dat me keer op keer het meest wist te raken. Ook het afsluitende duo “I Warned You” en “The ARP made me Cry” vind ik erg goed te pruimen, al wijkt de klank van die beide songs wat af van de rest. Ze vormen een fijn geheel van tienminuten om een misschien niet overweldigende, maar in haar geheel toch goeie plaat af te sluiten.

Ik heb er geen idee van of The Warlocks populair zijn in onze contreien en al evenmin hoever die eventuele populariteit reikt, maar wat ik wel weet, nadat ik deze plaat van A naar Z en weer terug en nog een keer opnieuw beluisterd heb, is dat ik het niet erg zou vinden als ik een aantal van de tracks die erop staan, af en toe op de radio zou horen. Ik geef het toe: ik word oud. Maar dat uit die gezegende staat een voorkeur stamt voor gitaren en knappe melodieën, dat kan niemand me kwalijk nemen, toch? Welaan dan…Luistert u ook eens!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Cleopatra Records

video