TOMISLAV GOLUBAN - KAJ BLUES ETNO

Ik weet het zo niet, maar ik heb een donkerblauw vermoeden dat je al redelijk beslagen moet zijn in het reilen en zeilen binnen de hedendaagse Europese blueswereld, wil de naam van de Kroatische harmonicaman Tomislav Goluban een belletje laten rinkelen. Nochtans is die kerel met deze nieuwe plaat al aan zijn achtste CD toe en speelde hij in zowat heel Europa (ook hier bij ons, zij het in het kader van de presentatie van een documentaire over zijn geboortestreek), nam hij deel aan de International Blues Challenge en is hij tot op vandaag de enige Kroatische ”endorser” van Hohner mondharmonica’s. Op deze nieuwe plaat doet hij niet minder dan 21 (!!) nummers -ze duurt dan ook ruim 66 minuten-, die opgedeeld worden in drie groepen: de eerste vijf horen thuis onder de noemer “Kaj”, wat zoveel als “folk” betekent, daarna komen er acht die onder “blues” gerangschikt worden en het laatste deel zijn acht “etno”- of wereldmuziekjes.

Hoewel dat opzet op het eerste gezicht tot een beetje gebrek aan samenhang zou kunnen leiden, ook al omdat er ruim veertig gastmuzikanten van allerlei pluimage meewerken aan de plaat, valt dat al bij al reuze mee: alles staat namelijk in het teken van de inderdaad indrukwekkende veelzijdigheid van Tomislav op zijn mondharmonica. Er wordt geopend met “”Na Zagorska Bijegu”, wat zoveel betekent als “de Zagorski heuvel”, wat refereert aan de geboorteregio van de man, Zagorje, maar eigenlijk gewoon een bewerking is van “Down by The Riverside”, waarin harmonica en sax een heel fijn duel uitvechten, waaruit geen winnaar tevoorschijn komt. Nog twee traditionals volgen; “Vinska Kaplja”, een echte klassieker in Kroatië, die hier een bluesarrangement aangemeten krijgt, en “Isel Budem V Kleticu”, dat in een countrykleedje gestopt wordt.

Om maar te zeggen:Tomislav Golfban is van vele markten thuis, maar, na meermaals luisteren naar de CD, mag ik toch besluiten dat de blues zijn echte biotoop is. Dat bewijst hij ten overvloede door het feit dat alle acht de blussongs van zijn hand zijn en vooral op “Cug” (wat “trein”) betekent, demonstreert de man zijn virtuositeit. Treinen blijken nogal betekenisvol te zijn in ’s mans leven, want ook “Vlak Vozi” (“Taking the Train”) heeft er mee te maken en dat is bij blueslieden niet helemaal nieuw. De trein was en is hét middel bij uitstek om ergens te geraken, zoals we weten uit de talloze treinsongs, die we uit het Amerikaanse repertoire kennen.

Verder mag ik nog uw aandacht vestigen op songs met behoorlijk veelzeggende titels als “Traktor”, dat inderdaad begint met het geluid van een startende tractor en “Daj Gas” (“geef gas”), twee korte instrumentale, die alweer de beheersing van de harmonica etaleren. Het “Etno”-gedeelte is een meer dan geslaagde oefening om oude volkswijsjes en de blusaanpak met elkaar te verenigen. Vooral “Vrata” en “Jebiveter” blijven daarvan bij, al mocht ik deze plaat meermaals met genoegen van A tot Z beluisteren. Misschien is de hele hap ineens wat teveel gevraagd, maar doordat Tomislav zelf ze in drieën opdeelt, is het niet zo moeilijk zelf voor een ingekorte versie te zorgen. Fijne ontdekking, deze Tomislav !

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

CD Baby

video