GAYE SU AKYOL - HOLOGRAM IMPARATORLOGU

Aah…Turkije, dat prachtige, grote land, op de brug tussen Europa en Azië. Die rijke cultuur van schrijvers, dichters, schilders en troubadours. Aah…Istanbul, die heerlijke smeltkroes van culturen, waar oud en nieuw elkaar als vanzelf ontmoeten…maar waar ook zowat de goorste politici aan de macht zijn en blijven. Mensen voor wie het leven van anderen niet geweldig veel betekent…

Uit dat land komt de 31-jarige zangeres en songschrijfster Gaye Su Akyol. Dochter van een gerespecteerd schilder en kind van haar tijd: als je vandaag 31 bent, ben je geboren in 1985 en in Turkije, dat rond 1980 een bloedige staatsgreep kende, met drooglegging van zowat de hele culturele en intellectuele maatschappij als gevolg, betekent dat, dat je opgroeit in een wereld waar je de klassieke Turkse cultuur met de moedermelk opgelepeld krijgt en tegelijk, dat je net op tijd oud genoeg bent, om deel te gaan uitmaken van de undergroundbeweging, die steevast op zo’n staatsgreep volgt. Het overkwam dus ook Gaye, die net zo goed de klassieke Turkse zang van Selda Bagcan aangereikt kreeg, als ze kennis maakte met Nirvana, Joy Division en Sonic Youth.

Een jaar of vijf, zes geleden, kwam ze in contact met de band Bubituzak en de klik was een feit. Ze namen samen “Develerle Yasiyorum” op, en ze toerden samen doorheen Turkije en een deel van Europa. Eén van de kenmerkende aspecten van die concerten, waren de maskers waarachter de muzikanten zich verscholen om aan te geven dat hun echte identiteit er niet zoveel toe doet. Het is de muziek, die ze als groep maken, die uitmaakt wat de band betekent.

Ook deze nieuwe, tweede plaat borduurt verder op die samenwerking en laat ons horen welke muziek vandaag de wereld van Gaye beheerst. Dat is een mix van indrukwekkend veel stijlen en invloeden. Bij zo’n vaststelling, en bij de wetenschap dat er al eens een masker gebruikt wordt, kom je al snel uit bij een figuur als Björk, niet zozeer vanwege de kleur van de stem -die van Gaye is op en top Oriëntaals en loepzuiver- als wel omwille van de veelheid aan lagen en stijlen die gebruikt worden. Gaye is niet voor één gat te vangen, zoveel is duidelijk: de muziek klinkt bij momenten spacy, bij momenten is ze vol heimwee, nu eens klinken Griekse echo’s door, dan weer zit je midden in de surfklanken en dat allemaal samen leidt tot een ongemeen boeiende, hedendaagse plaat, waarin respect voor het klassieke vlekkeloos samengaat met moderniteit en waarin romantiek hand in hand gaat met kritiek op de politiek.

De titelsong, het speelse “Eski Tüfek” en het filmische “Nargile” zijn aanbevolen luistervoering voor de kennismakingsronde. Ik maak me echter sterk dat u, zodra u die drie gehoord hebt, méér zal willen. Het antwoord ligt dan voor de hand….

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Glitterbeat Records
distr.: Xango

video