VOXTRA - THE ENCOUNTER OF VOCAL HERITAGE

Het ontbreekt de mensen van Muziekpublique zelden aan initiatief of ambitie, maar toen ik anderhalf jaar geleden voor het eerst hoorde over dit project, dacht ik toch: “waar zijn ze nu aan begonnen?”. In theorie klinkt het natuurlijk prachtig: verschillende zangtradities bijeenbrengen en daar mee aan de slag gaan, in de hoop dat er iets nieuws en moois uit te voorschijn komt. Maar stelt u zich maar voor: je laat zesstemmige zang uit Sardinië laten samenklinken met solozang uit Madagascar, Finland, Albanië of Vlaanderen… Ga er maar aan staan…en toch: deze CD is het materiële bewijs dat het kan.

Bij een eerste beluistering, heb je nog wat moeite, maar uiteindelijk lukt het je als luisteraar keer na keer beter en eer je ’t beseft, ben je helemaal ondergedompeld in deze wondere wereld der stemmen. OK, toegegeven: ik ben een klein beetje bevooroordeeld: als de Finse Anu Junnonen ergens opduikt, ben ik nauwelijks in te tomen: ik ben namelijk stapelgek op al wat die dame ons op het gebied van jazz en folk al geschonken heeft. Dat zij één van de hoofdpijlers van dit project en haar inbreng is ook deze keer redelijk indrukwekkend. Hoe zij er bij voorbeeld in slaagt een oeroud Vlaams liedje als “Tjanne”, hier gezongen door Raphaël De Cock, perfect te verweven met het Finse wiegenliedje “Pieni Tyton Tylleröinen”, zichzelf begeleidend op het oer-vlaamse “klokkenspel”, dat we kennen uit onze fanfares, terwijl Raphael de kantelt bespeelt,en dat is dan weer de vijfsnarige Finse variant van de zither, dat elk kind op school leert bespelen, zoals bij ons iedereen blokfluit aanleert….dat grenst werkelijk aan het ongelooflijke.

Nu, het draait mij niet alleen om Anu, noch om Raphael: ook de Sardienen van “Tenore de Monte Arvu”, het Albanese “Gjini Ensemble” en zangeres Talike Gelle uit Madagascar spelen hier meer dan indrukwekkende rollen. in “Fanambalea/Lulebore” bijvoorbeeld, worden Madagascar en Albanië naadloos aan elkaar gelast. Eigenlijk zijn dat twee liederen die totaal niks met elkaar te maken hebben, maar, zoals ze hier samengebracht worden, zou je kunnen geloven dat ze deel uitmaken van één suite. “Balle Seriu” brengt dan weer Sardinië, Finland en Madagascar samen: de zes zangers die hun dans a capella zingen, worden op heel natuurlijke wijze aangevuld door Anu die er een Finse “joik” aan toevoegt. Dat is die typische Sami-zang die op zijn beurt vlekkeloos aansluit bij de improvisatie van Talike in haar Antandroy-dialect van zuidelijk Madagascar.

Grote verrassing van de plaat is voor mij het lied “Wisconsin/Hidhe Vallen”. Het boekje dat bij de plaat hoort leert mij dat er in de Verenigde Staten en meer bepaald in Wisconsin tot in 1980 Waals gesproken werd. “Wisconsin” is één van de liederen die in de jaren ’80 van vorige eeuw terplekke werd geregistreerd en drietalig (Engels/Frans/Waals) gezongen wordt door Raphael. Het wordt hier gekoppeld aan “Hidhe Vallen” van het Albanese Gjini Ensemble en het klinkt er perfect mee samen. Ik val in herhaling, maar daarin zit hem dus precies de sterkte van deze plaat: de verschillende zangwijzen en bij uitbreiding volksculturen worden naast elkaar gezet, zonder dat het de bedoeling is dat ze met elkaar vergeleken worden of tegen elkaar afgewogen. Nee, hier wordt diversiteit op hoog niveau bedreven: we zijn er allebei, we zijn verschillend en dat is goed, want kijk eens hoezeer onze verschillen mooi kunnen samengaan.

Als dit al niet het leitmotiv van Muziekpublique was, dan zou het minstens kunnen dienen om een aantal van onze politici tot betere gedachten te brengen. Voetra…onthoud die naam en koop die CD: hij levert werkelijk heel, héél straffe muzikale momenten op!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Muziekpublique
distr.: Xango

video