MITCH KASHMAR – WEST COAST TOAST, feat. JUNIOR WATSON, FRED KAPLAN, BILL STUVE & MARTY DODSON

 

 “ In the memory of recently departed West Coast blues greats Lynwood Slim (1953-2014),
Johnny Dyer (1938-2014), Richard Innes (1948-2015), Finis Tasby (1940-2014)! “

Mitch Kashmar is een uit Santa Barbara, CA, afkomstige mondharmonicaspeler. Hij speelde al op de middelbare school in lokale bands in clubs, waar jongere muzikanten, vaak met een vals ID, binnen mochten. In 1980 richtte hij The Pontiax op. Midden jaren ’80 verhuisde hij naar L.A., waar hij met The Pontiax zijn éérste album “100 Miles to Go” bij het Belgisch label Blue Sting Records opnam. De band, die door vele stijlen beïnvloed was, backte regelmatig voor andere artiesten als Albert Collins, Charlie Musselwhite, Luther Tucker, Pinetop Perkins, William Clarke en Kim Wilson.

In 1999 startte hij met zijn solo carrière, maar het duurde tot in 2006 voor hij met zijn debuut album “Nickels & Dimes” uit kwam. Op gitaar speelde Junior Watson. Kashmar werd twee opeenvolgende jaren genomineerd met Blues Music Awards: in 2006 als ‘Best New Artist Debut’ en in 2007 als ‘Best Instrumentalist – Harmonica’.

Als pauze in zijn solo carrière tekende Kasmar voor een samenwerking met de funk-rock band War. Hij was ook op het podium te zien met de Britse rock legende Eric Burdon & War, tijdens een reünie concert in 2008 in Lonen in de Royal Albert Hall.

“West Coast Toast” is Mitch Kashmar nieuwste Delta Groove album. Het album is de opvolger van “100 Miles to Go” (2010), een heruitgave van een jaren ’80 album. Kashmar trok de studio in samen met Junior Watson (gitaar), Fred Kaplan (piano, Hammond organ), Bill Stuve (staande bas) en Marty Dodson (drums). Kashmar schreef zes nummers van de elf zelf en vulde ze aan met covers van o.a. Willie Dixon, William Arnold, John Lee Williamson en Lowell Fulson.

De instrumental ”East of 82nd Street” is de opener, gevolgd door Willie Dixon’s ”Too Many Cooks” en Henry Glover’s ”Young Girl”. Kashmar’s ”The Petroleum Blues” is jump blues, met naast knappe gitaar solo’s van Junior Watson ook opvallend toetsenwerk van Fred Kaplan; wat ook geldt voor ”Mod Indica” waar Kaplan al opvalt in de intro van het nummer. William Arnold schreef ”Don’t Stay Out All Night” , een walking blues, die gezellig rockt. ”My Lil’ Stumptown Shack” en ”Makin’ Bacon” zijn eigen songs, met opnieuw knap samenspel tussen Kasmar’s harmonica en Kaplan’s piano, met Watson als grensrechter. ”Alcohol Blues” is een rustige piano blues van John Lee Williamson en in “Love Grows Cold” van Lowell Fulson, wordt hier door Kaplan nog een einde aangebreid. Kashmar sluit af met ”Canoolin’”, een groovy instrumental, die hij zelf schreef.

Mitch Kashmar is er duidelijk terug. Na wat omzwervingen is hij er nu opnieuw met “West Coast Toast”, een gevarieerd album, dat veel blues liefhebbers zullen weten te smaken! Geniet er van!

Eric Schuurmans

 

 

Album track list: 1”East of 82nd Street” - 2”Too Many Cooks” [Willie Dixon] - 3”Young Girl” [Henry Gloover, Rudolph Toombs] - 4”The Petroleum Blues” - 5”Mod Indica” - 6”Don’t Stay Out All Night” [William Arnold] - 7”My Lil’ Stumptown Shack” - 8”Makin’ Bacon” - 9”Alcohol Blues” [John Lee Williamson] – 10“Love Grows Cold” [Lowell Fulson] - 11”Canoolin’” – Music / Lyrics by Mitch Kashmar, and/or where [noted] ℗ 2016 – Produced by Jeff Scott Fleenor & Tammie Barnum

Album Line-up:
Match Kashmar: vocals, harmonica, claves (2)
Junior Watson: guitar
Fred Kaplan: piano, Hammond organ, cabasa (2)
Bill Stuve: upright bass
Marty Dodson: drums

Discography Mitch Kashmar:
Nickles & Dimes [2006] / Wake Up & Worry [2008] / Live at Labatt [2008] / 100 Miles to Go [2008] / West Coast Toast [2016]

Artiest info
Website  
 

itunes

Label: City Hall Records /Delta Groove Music

video