CAKEWALK - ISHIHARA

Wie deze kolommen al eens van dichtbij volgt, kwam de voorbije maanden zeker al eens een review tegen van één of ander Hubro-product. Dat label uit Noorwegen kiepert de jongste tijd met de regelmaat van een klok allerhande bijzondere producten in ons reviewbakje en keer op keer kunnen we er niet naast luisteren: er beweegt wat, daar in het Noorden.

Of het nu om experimentele jazz gaat, of ultramoderne folk, telkens weer moeten we toegeven dat we aangenaam verrast zijn door de kwaliteit van de muziek én door de originele aanpakt en deze keer is dat niet anders. Cakewalk is een trio, bestaande uit toetsenist Øystein Skar, multi-instrumentalist Stephan Meidell en drummer Ivar Loe Bjørnstadt. Sinds hun oprichting in 2012 brachten ze al een paar ep’s en twee full cd’s uit en deze “Ishihara” -de naam staat voor een test aan de hand waarvan je kleurenblindheid kunt ontdekken- is dus hun derde. Die heeft wat tijd nodig gehad om helemaal uitgebroed te geraken, aangezien elk van de bandleden ook nog in andere groepen actief is en ze dus hun tijd moesten verdelen over de verschillende projecten.De plaat werd al in de zomer van 2015 opgenomen, maar pas eind vorig jaar afgewerkt, wat, volgens Meidell gunstige gevolgen heeft gehad voor het eindresultaat: de trage rijping heeft diepgang en schakering toegevoegd en maakt dat een aantal dingen weliswaar gelijkaardig, maar niet identiek klinken.

Zes nummers maken de dienst uit en illustreren de wereld van Cakewalk: een wereld waarin veel dingen tegelijk op je afkomen, waarin je indruk na indruk moet zien te plaatsen en te verwerken, waarin de vreemdste geluiden uit de synthesizers komen en draden van geluid weven, die zich als een spinnenweb op je trommelvlies nestelen. Pulserende basklanken, jachtige drums, sirenenklanken…het draagt allemaal bij tot wat de plaat uiteindelijk geworden is: een intrigerende mix van ritmes, riffs en texturen, waaruit de luisteraar zelf een aantal dingen naar voor mag halen, alsof hij in een snoepwinkeltje zelf zijn grote zak gemengde snoepjes bijeen mag graaien. De een zal dit horen, de ander dàt, maar uiteindelijk zal iedereen naar dezelfde plaat geluisterd hebben. Dat klinkt chaotisch, maar het is het allerminst: de plaat is, al met al, behoorlijk helder opgebouwd en doet je onwillekeurig naar een liveconcert van de band uitzien.

In het boekje dat bij de CD hoort, stelt Meidell zelf de vraag: “kan jouw blauw misschien mijn rood zijn?” Zo is het maar net en het pleit voor Cakewalk dat zij dat kleurenspectrum erkennen en uitgaan van de gelijkwaardigheid van al die kleuren. In woelige tijden, wereldwijd, is een dergelijke benadering zeer welgekomen en, al is de plaat misschien niet de meest toegankelijke, ze is wel bijzonder mooi en verdient absoluut om ontdekt en gehoord te worden.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
   
   

Label: Hubro Music
Distr.: PIAS

video