DAVID BINNEY - THE TIME VERSES

David Binney (1961), saxofonist en componist, behoort tot één van de invloedrijkste en productiefste muzikanten in de hedendaagse jazzwereld. Volgens het blad Jazz Times behoort hij tot het handjevol spelers die een alternatieve jazzscene hebben gecreëerd, ze staan allemaal garant voor avontuurlijke en originele muziek. Zijn typerende geluid op de saxofoon en de vernieuwende composities ontstonden in de kleine loftclubs in New York, maar lieten zich ook horen op de grote jazzfestivals in Europa en de rest van de wereld. Behalve zijn uitgebreide eigen werk als leider is hij ook veel gevraagd als sideman, zo verscheen hij op albums van Medeski, Martin & Wood, Uri Caine’s Mahler Project en honderden anderen. Maar hij begeleidde ook artiesten als Aretha Franklin en Maceo Parker, hij produceerde al zijn 22 eigen albums (dit is zijn achtste voor Criss Cross) en hij produceerde ook de albums voor Danny McCaslin, dus ook Black Star van David Bowie waarmee McCaslin bekend werd bij het grote publiek.

Voor deze cd besloot Binney muzikanten te vragen waarmee hij regelmatig speelt in de 55- Bar, een kleine tent in Christopher Street in Greenwich Village waar Binney elke dinsdag is te vinden als hij niet op tournee is. Hij gebruikt deze plek als workshop en het is dan ook een plek waar alle hedendaagse grootheden op het gebied van improvisatie samen komen en jammen, mensen als Uri Caine, Craig Taborn, Ambrose Akinmusire, Chris Potter, Ben Monder, Brian Blade en zoveel anderen. Één van de ritme secties waarmee Binney veel heeft gespeeld is ook op dit album te horen : Jacob Sacks (pno), Eivind Opsvik (bs) en Dan Weiss (drs). Binney schreef de composities voor The Time Verses in twee weken , de opnamen namen niet meer dan 6 uur in beslag, wel een bewijs hoe goed deze groep op elkaar is ingespeeld. De acht nummers worden afgewisseld met korte tussenstukken, zes in totaal, allen niet langer dan een minuut. De muziek van Binney is complex en mede daardoor uitermate intrigerend, verwacht hier geen hapklare brokken, complete free jazz is het ook niet, er is wel degelijk sprake van structuur en opbouw, gewoon spannend zoals moderne jazz hoort te zijn. Op het nummer “Seen” horen we de heldere sopraan van Jen Shu, ze hoorde de instrumentale versie van dit nummer, toen nog “Simple Vibe”geheten en vroeg toestemming om er een tekst bij te schrijven, het resultaat is hier te horen en geeft het nummer extra diepgang en glans. “The Reason to return” schreef Binney toen hij zich realiseerde na de dood van zijn 18-jarige kat dat hij niet meer de verantwoordelijkheid had om naar zijn appartement te gaan teneinde voor zijn kat te zorgen. In het rubato “Time takes his time” maakt Binney ook subtiel gebruik van elektronica, dat is nog meer het geval in het gecompliceerde “Where worlds collide”, alweer een boeiend stuk met zijn vele akkoordenwisselingen, Shai Golan speelt hier de tweede altsax. “Fifty Five”, een recht-op-en-neer swinger in Wayne Shorter stijl verwijst natuurlijk naar de 55-Bar.

Een boeiend en uitermate knap album van één van de groten in de hedendaagse jazz ! Bezetting : David Binney (as, voice, Electronics), Jacob Sacks (pno), Eivind Opsvik (bs), Dan Weiss (drs), Jen Shyu (vcl), Shai Golan (as).

Jan van Leersum.

Artiest info
Website  
 

Label : Criss Cross Jazz
Distr.: NewArtsInt.