YASMINE HAMDAN - AL JAMILAT

Het zal menigeen onder u niet ontgaan zijn, lezer, dat Yasmine Hamdan, Libanese van geboorte, maar later naar Parijs verkast en ondertussen in nog vijf andere landen gewoond, een goeie drie jaar geleden nogal indrukwekkend debuteerde met “Ya Nass”, een plaat waarop ze de Arabische pop een nieuw tijdperk binnenloodste en die haar wereldwijde lof en dito tournees opleverde. Nu is er dus een nieuwe en die bevat elf nummers die vooral onderweg tot stand gekomen zijn. Met niet meer dan de ruwe schetsen van de songs op zak -geschreven in treinen, luchthavens, hotelkamers en wat nog allemaal bij een wereldtournee hoort, trok ze naar New York, waar ze in de Sonic Youth studio’s opgewacht werd door Steve Shelley, drummer van de Youth, die de plaat zou meeproducer.

Steve had in de tussentijd een andere vriend gebrieft en zo komt het dat multi-instrumentalist Shahzad Ismaily , een kerel met een stamboom die reikt tot bij Laurie Anderson, John Zorn, Lou Reed en Marc Ribot. een heel flinke hap van alle instrumentale partijen voor zijn rekening neemt.De vioolpartijen komen uit de snaren van Magali Charron, Canadese van origine, maar ook al werkend vanuit New York en Cesar Urbina was verantwoordelijk voor de Koeweiti-groove. Ex-Soapkills collega Zeid Hamdan werkte mee vanuit Beiroet en de plaat kreeg uiteindelijk haar definitieve vorm in Londen, waar Luke Smith en Leo Abraham aan de knoppen zaten.

Naar eigen zeggen werkte Yasmine opzettelijk naar een zo organisch mogelijk klinkende sound: songs moeten rijpen, de ene dag is de andere niet en dat geldt ook voor songs die dus, in de aanpak van Yasmine, meerdere verschillende gedaanten kunnen aannemen voor ze volwassen of rijp zijn. De reis die de songs maakten, moest zoveel mogelijk lijken op de trip die zijzelf meemaakt: grenzen of genres bestaan niet en alles moet overal uitgeprobeerd kunnen worden. Zo krijg je bij momenten flinke Arabische accenten, terwijl even verderop een groove je naar Irak of de Perzische Golf voert, of de gitaren Toearegklanken produceren.

Yasmine is overal thuis en nergens echt vandaag: de wereld is haar speelplein, haar schouwtoneel en zij speelt met verve de rol zie ze er voor zichzelf heeft uitgeschreven. Haar zangstem is typisch voor Arabische pop, terwijl de songs, zoals gezegd, vele kleuren en tinten kunnen aannemen. Dat leidt tot een heel knappe mix van popsongs met wortels in allerhande windstreken. Er wordt met machines gewerkt, maar net zo goed worden de ritmes live gemaakt, er wordt met vervormde stemmen gewerkt, maar ooit is er ergens een live opname in een studio geweest: de plaat werd gemaakt door iemand die constant in beweging was en die niet blind kon zijn voor de sociale en politieke veranderingen die ze op haar weg tegenkwam. Praten met taxichauffeurs in Beirut leert je helwit over wat er gaande is in de politiek van de hele regio die door corruptie beheerst schijnt te worden. En toch klinkt er in de songs van Yasmine ook hoop door: we moeten dit met z’n allen even uitzweten, maar we komen er doorheen. Dat is de teneur op deze heel mooie popplaat waarop ik geen zwak nummer kon ontwaren, al moet ik zeggen dat er twee zijn, die mijn absolute voorkeur genieten: “La Chay” en “La Ba’den” steken er voor mij bovenuit en ik kan ze u van harte aanbevelen als u met uw eigen oren even zou willen voorproeven wat de plaat te bieden heeft. Overigens is Yasmine binnenkort in onze regio te zien. Ik zal maar weer eens buitenkomen, denk ik…

(Dani Heyvaert)

 

13/05/2017 - BRUSSELS - LES NUITS BOTANIQUE


 

Artiest info
Website  
 

Label: Crammed Discs

video