JOJI HIROTA & THE LONDON TAIKO DRUMMERS - JAPANESE TAIKO

Misschien klinkt de naam van Joji Hirota u niet meteen bekend in de oren, maar hij is in weheldmuziekland wel al decennia lang één van de grote namen, als het op Japanse trommels gaat. U heeft vast wel eens een filmpje gezien van zo’n Japans orkest dat in de weer is met trommels van allerlei slag en in allerlei maten. Zo’n orkest noemt men “taiko”, wat eigenlijk “grote, zware trom” betekent. De muziek die zo’n ensemble maakt mag dan misschien niet al te makkelijk te doorgronden zijn voor onze Westerse oren, het is wel een kunstvorm die in Japan al eeuwen lang bedreven wordt en die, zoals ongeveer alles dat uit Japan naar hier komt overwaaien, een heel spirituele betekenis heeft, waar je een paar dingen moet over weten, om de muziek volledig te begrijpen.

Ik ben géén kenner van de Japanse spiritualiteit en ik heb niet veel vandoen met de cultuur van ginds, maar de paar keren dat ik Hirota aan het werk zag, waren dat wel telkens belevenissen: zowel je oren als je ogen worden verwend en je kunt alleen maar bewondering hebben voor de fysieke paraatheid van de drummers in zijn orkest. Onder eigen naam, of als trio met Guo Yue en Clannad’s Pol Brennan onder de naam “Trisan”, Hirota is een nààm en volkomen terecht. De man is niet alleen drummer en componist, hij speelt ook viool en fluit en voor deze plaat, die een drietal traditionele liederen bevat schreef hij driekwart van de nummers zelf.

Die voert hij uit met een in Londen gehuisvest gezelschap van internationale komaf, waarmee Hirota al ruim zes jaar samenwerkt en dat uit twaalf muzikanten, vier mannen en acht vrouwen.De nummers draaien vanzelfsprekend in hoofdzaak om ritme, maar wie enkele keren deze plaat beluistert, ontdekt al gauw wat er allemaal mogelijk is met de verscheidenheid aan slagwerk: je kunt er natuurlijk de rollende donder mee nabootsen, maar net zo goed het ruisen van de wind of het klotsen van het zeewater. Deze muziek is verbonden met de elementen waaruit alles wat ons omringt is opgebouwd en waar je zou verwachten of vrezen dat je het moeilijk zou hebben om een CD als deze, die toch 71 minuten duurt, volledig uit te luisteren, mocht ik ondervinden dat daar absoluut niks moeilijks aan is.

Ik heb wel het gevoel dat Hirota een beetje aan het verwestersen is en dus wat afwijkt van het traditionele werk dat je bij voorbeeld van die andere wereldtopper uit het genre, Kodo, kunt horen. Niettemin zijn nummers als het door Hirota solo uitgevoerde “Ryu Hisho” of “Kaen Ranbu” een ware zegening voor het oor. Het volstaat, zo denk ik toch, dat je je openstelt voor deze voor ons ongewone klanken- en ritmecombinaties en dat je erin wil opgaan. Ik kan het bevestigen: een uurtje Taiko werkt louterend en weldadig ! O ja, misschien zag u de recente “Silence” van Martin Scorsese. Ook daarin zit muziek van Hirota.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Arc Music

video