DIA DEL MERCADO - ANOTHER CLUMSY MILE

Heel verrassend viel zopas, na bijna vijf jaar stilte, een nieuw, prachtig verpakte EP van Groninger Ruud Slingerland bij ons op de deurmat. Ruud is de drijvende kracht achter de band “Dia del Mercado”, waarmee hij al vaker optrok en vijf jaar geleden de CD “Seven Years of Dirt” maakte, een plaat die hier, in de Villa H. nog heel geregeld uit de rekken gehaald wordt. In 2013 was er, zo verneem ik nu, nog een volledig instrumentale versie van die plaat, maar die heb ik nooit gehoord, net zo min als ik er weet van had dat Ruud in 2014 nog een volledig instrumentale, alleen digitaal verkrijgbare EP uit had. Dat haal ik allemaal later wel in, zeker nu de nieuwe E hier al dagenlang door de huiskamer gegalmd heeft, zeer tot genoegen van de huisgenoten.

Ruud heeft eind vorig jaar een nieuwe line-up bijeen gezocht, met het oog op de live shows die, na het uitbrengen van deze helemaal solo opgenomen EP wellicht zullen volgen en onze Nederlandse lezers hebben intussen vermoedelijk ook al de kans gehad dit nieuwe gezelschap, waarin nogal wat Groningse ervaring bijeengebracht wordt, ergens aan het werk te zien.

De EP zelf dan: ik herhaal alvast mijn bewondering voor het handgemaakte pizza-doosje, waarin het plaatje verpakt zit.Knap werk is dat, maar, nu ik de plaat X keer gehoord heb, vind ik het eigenlijk niet meer dan normaal, dat er zoveel zorg besteed wordt aan de verpakking: deze EP, die bulkt van het “oog voor detail”, zou niet echt “af” geweest zijn, als-ie in een gewone slipcase had gezeten.

Muzikaal is dit plaatje voor mij genieten van A tot Z, al staan er jammer genoeg slechts vijf tracks op en duurt het alles samen nauwelijks twintig minuten. De openende titelsong dropt je meteen in een Sergio Leone-decor met een ingehouden Morricone-toon, die totaal geen moeite hoeft te doen om de stoffige straten van een Western-dorp op te roepen. Beetje Calexico ook. De optelsom daarvan kan alleen maar positief uitkomen, toch?

“Grandpa Has Been Hit” ademt een late jaren ’60 sfeertje uit en het verbaast me niet, dat sommigen hier Pink Floyd en Syd Barrett in horen, al zou ik die referentie toch liever bewaren voor “Troubjed Roads, Battering Rain”. Mijn lievelingetje van deze EP is “Death By My Song”, een vals-vrolijk klinkend werkstukje, waarin Beatles en Floyd elkaar ontmoeten, maar samen vooral heel erg Dia del Mercado klinken. Afsluiter “My Patchwork”, waarvan u de Youtube-clip bijgevoegd vindt, is een bijzonder aanstekelijk nummertje, dat de plaat erg fraai afrondt en u heeft het vast al gemerkt: ik krijg hier geen negatief woord over gezegd. Huisvlijt van deze soort, kan niet genoeg aangemoedigd worden en ben er haast van overtuigd dat de live-concerten veel succes zullen hebben. Ik lees hier ook, dat er momenteel gewerkt wordt aan een full-CD, die er begin 2018 zou moeten komen. Dat wordt lang wachten, maar het is alvast een stuk minder lang dan de vijf jaar die we nu moesten uitzitten!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

CD Baby

video