THE YOUNG’UNS - STRANGERS

Wie de Britse folk een beetje volgt, heeft ongetwijfeld de steile opgang kunnen meemaken van dit trio, bestaande uit Sean Cooney, David Eagle en Michael Hughes, met standplaats de Teesside in het Noord-Oosten van Engeland. In 2012 verscheen hun ster als uit het niets aan het firmament met hun debuut “When Our Grandfathers Said No” en sindsdien houdt het niet op met steil bergop gaan voor deze drie jongelui die, te oordelen naar de foto’s die ik van hen kan vinden, ergens vooraan in hun dertiger jaren moeten zitten. In 2014 volgde “Never Forget”, een plaat, die haar directe inspiratie vond in de houding van een aantal moslims uit een kleine moskee in York, die op de roepende en tierende leden van de English Defence League- een ultra-rechtse club, die middels luidruchtig straatgeschreeuw ijvert voor een raszuiver Engeland- reageerde door hen uit te nodigen bij een kop thee en samen over het leven te praten. Dat The Young’uns die gebeurtenis aangrepen om er een song over te maken, typeert het trio volkomen: wat zij doen, is, in de traditie van de Grote Engelse Zangers, de rol van troubadours op zich nemen en hun kijk op de gebeurtenissen in hun land, zingend uitdragen, als ware sociale commentatoren. Dat deden ze ook op “Another Man’s Ground” van twee jaar geleden, een plaat die opgehangen werd aan een heel lelijke situatie, die zich voordeed in Stockton, toen een aantal bewoners een filmcrew het werken belette bij de opnames van een “film-voor-het-goede-doel”.

De gasten van The Young’uns stammen dus duidelijk uit een linkse hoek en ze zijn trots op hun werkmensen-afkomst. Dat ze dus al eens te leen gaan bij iemand als Billy Bragg, lijkt in die optiek vanzelfsprekend. Die formule wordt ook op hun nieuwe en dus vierde plaat gehanteerd: één song wordt gecoverd -in dit geval is dat Maggie Holland’s “A Place Called England” en alle overige songs vloeien uit de pen van Sean Cooney, die intussen een vaste plaats verworven heeft in het gild van de Grote Songschrijvers uit de Britse Folk. Dat Engelsen een traditie van Grote Zangers hebben, is ook al een bekend gegeven en dat The Youn’guns rustig, maar zeker bezig zijn de rol van vlaggendragers over te nemen, wordt met deze nieuwe plaat nog maar eens duidelijk gemaakt. De gegevens zijn nogal vast omlijnd: de krantenkoppen, waaruit de sociale verhoudingen in Engeland blijken; de Grote Oorlog, die zopas zijn honderdste verjaardag meemaakte en waar duizenden en duizenden Engelse jonge mensen de dood vonden (“Cable Street”); mensenrechtenactivisten (‘These Hands”), anti-fascisten (“Bob Cooney’s Miracle”, “Lapwings”) en voorvechters van gelijke rechten voor anders-geaarde mensen (“Be The Man”); de terroristische aanslag op een Thalys-trein in Frankrijk (“Carriage 12); de grote vluchtelingenstroom vanuit Syrië en Irak (“Dark Water”) en dat soort dingen meer.

Een bijzonder verhaal in dat verband, is dat van Ghafoor Hussain, een stadsgenoot van het Trio. Die man besteedde zowat zijn hele hebben en houden aan de aanschaf van een grote bus, die hij liet ombouwen tot een rijdende kantine, waarmee hij doorheen heel Europa vele duizenden vluchtelingen van een maaltijd voorzag. “Meals on Wheels” heet dat project en The Young’uns vertellen het verhaal op heel fijne wijze: bewonderend om de koppige vasthoudendheid van een man die, in weerwil van de meewarige blikken van veel medemensen, in Duinkerken drieduizend maaltijden en tienduizend koppen thee serveerde, vanuit de eenvoudige vaststelling dat hij één van de vluchtelingen had kunnen zijn, als hij in zijn leven niet zoveel geluk had gehad. Dat soort instelling vind ik bijzonder hartverwarmend en al even blij ben ik om de manier waarop The Young’uns het verhaal voor het nageslacht bewaren: met drie fantastische stemmen en heel af en toe de begeleiding van de Aldeburgh Young Musicians, celliste/violiste Rachael McShane -van Bellowhead- en flugelhorspeler Jude Abbott -van Chumbawamba- en van de grote Mary Ann Kennedy, wiens recente plaat “An Dan” ik bij deze nogmaals wil aanbevelen. Maar laten we vooral niet vergeten dat de nieuwe van The Young’uns redelijk fantastisch is!

(Dani Heyvaert)

 

 

Artiest info
Website  
 

video