PUBLIC SERVICE BROADCASTING - EVERY VALLEY

Dit Londens gezelschap pakt op zijn derde plaat uit met een heel bijzonder project: een combinatie van industriële art-rock en sociale documentaire, in dit geval gebaseerd op de persberichten en de filmpjes, die ze vonden in de archieven van de British Film Institute en die betrekking hebben op de strijd, die gevoerd werd in South-Wales om de koolmijnen open te houden.

21 april 2017 was de eerste dag, sinds de Industriële revolutie, waarop in het Verenigd Koninkrijk geen steenkool geproduceerd werd. Dat zag de band al een tijdje van tevoren aankomen, want het was aangekondigd, maar zij besloten tegen rond die datum klaar te zijn met hun muzikale documentaire rond de opkomst en de ondergang van deze industrie, die vele honderdduizenden gezinnen in de loop van de voorbije eeuw uit de armoede getrokken heeft.Honderd jaar geleden, trof je meer miljonairs aan in de steenkoolindustrie dan op de beurs en vandaag wordt er zelfs geen steenkool meer geproduceerd. Die vaststelling was voor de band de aanleiding om in het archief te duiken en daar de nodige documentatie uit te halen om de geschiedenis van een eeuw van hoop, trots, verraad, valse politieke beloftes, strijd…enfin, alles wat zo’n golf van bedrijfssluitingen kenmerkt, om te zetten in muziek van vandaag.

Daarbij worden geregeld audiofragmentjes van de filmpjes tussen de muziek door gemonteerd, zodat je een absoluut documentaire-gevoel krijgt: Richard Burton passeert de revue, op suggestie van James Dean Bradfield, van Manic Street Preachers, die een gastrolletje vertolkt op “Turn No More”. een nummer waarin de nasleep verteld wordt van de sluiting van de koolmijnen en de staalindustrie.

Nochtans wilde de band helemaal geen plaat maken, die bol staat van de ellende en dus wordt er evenveel aandacht besteed aan de gloriejaren van de industrie, die jaren, waarin iedereen mijnwerker wilde zijn, omdat dat de grootste werkzekerheid bood - zie “People Will Always Need Coal” en “Progress”-, al waren de werkomstandigheden in de ondergrond lang niet altijd om over naar huis te schrijven, zoals verhaald wordt in “The Pit”. Dat leidde dan ondermeer tot bewustwording en activering van een hele groep vrouwen, die zich in de sociale strijd gooiden en politiek actief werden (zie “The Gave Me a Lamp”).

We weten allemaal hoe het met de mijn- en staalindustrie in South Wales afgelopen is: alles is daar gesloten en vandaag zitten we al met de derde generatie Welshmen, die ongeveer alleen de werkloosheid als vooruitzicht hebben. Zoiets haalt in één klap het imago van de hele trio naar omlaag, zoals in “Mother of The Village” uitgebeeld wordt. “You + Me” wordt afwisselend in het Welsh gezongen door Lisa Jen Brown van 9Bach en in het Engels door bandfrontman J. Willgoose Esq en is dus weliswaar een tikkeltje onbegrijpelijk, maar bizar genoeg het makkelijkst toegankelijke nummer van de plaat, die bij de eerste draaibeurten veel vraagt van de luisteraar, maar die zich gaandeweg open plooit en lang na laag een heel mooi project toont, waarin zowat het beste van twee werelden knap samenkomen.

Muziek met een boodschap, gebaseerd op echte documenten en opnieuw actueel gemaakt, vanwege het sociale belang van het onderwerp. Ik kan daar alleen maar heel blij van worden en hulde brengen aan PSB voor het knappe muzikale resultaat.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Distr.: PIAS Belgium

video