LITTLE G. WEEVIL FEATURING DULZURA - SOMETHING POPPIN'

De blues kan overal vandaan komen. In het geval van Little G Weevil is het Boedapest, Hongarije. Opgegroeid met de blues, werd hij een muzikant en begon zijn eigen bluesband. Hij begon als drummer en op 17 stapte hij over naar gitaar. Zijn succes hier in Europa leidde in 2004 tot een Amerikaanse emigratie en Little G verblijft dus nu al bijna 14 jaar in de US. Je zou kunnen zeggen dat hij succes vond in Amerika. Dit succes is hem dan ook niet ontgaan, want pas verscheen zijn laatste cd, "Something Poppin'",  en dit opnieuw voor Bob Margolin's Vizztone label.

Het label Vizztone heeft dan ook  een goeie keuze gemaakt, want Little G Weevil, won in 2013 de IBC 'Solo/Duo Competition' in Memphis en won ook als 'Best Solo Guitarist' in zijn categorie op deze IBC. In 2014 werd hij genomineerd voor een BMA voor Acoustic Artist of the Year en een Blues Blast Music Award-nominatie voor akoestisch album van het jaar voor zijn derde album getiteld "Moving" (2013). Little G Weevil is waarschijnlijk uniek onder de moderne blues muzikanten. Hij kwam dus naar Amerika vanwege zijn liefde voor de blues, eerst Alabama dan Memphis, maar momenteel is Atlanta zijn thuisbasis. Het is dan ook een lange weg naar een bloeiende carrière geworden die hij nu met zijn gewonnen awards kan bevestigen.

Little G Weevil heeft een echte liefde voor de oude bluesmeesters en die oude platen die vroeger werden opgenomen onder primitieve omstandigheden met geen perfecte apparatuur of overdubs. Het is dan ook dat we het album "Moving" omschreven als een schitterende akoestische Mississippi Delta bluesalbum. Maar nu slaat Little G. Weevil met zijn nieuwste plaat "Something Poppin’" werkelijk een compleet andere richting de blues in.  We horen rock 'n roll, soul, funk, R & B, zelfs hiphop- en rap maar steeds vermengd met de essentie van waar ze allemaal vandaan komen: de blues. 

Weevil is op gitaar en vocals, en zijn bandleden bestaan uit Daniel Harper op drums,  Marton Pfeff op bas en Matyas Premecz aan de keys. Gitarist Laci Borsodi horen we op tracks 8 en 10, Danny Del Toro speelt harp op de eerste en de derde track en Dulzura raps op "Scrub".  Verder zijn er ook sporadisch de backing vocals van Rebeka Easley Ellis en Sharika Allen Brown te horen. Acht van de tien tracks zijn Weevil originals en dit naast twee covers. Eerste cover "How Do You Want Me To Deal With This" is van Laci Borsodi, maar Weevil hielp wel met de arrangementen van dit soulvolle nummer. In deze donkere R&B / soul track geeft Weevil een echt gevoel aan zijn lyrische inlevering. Het orgel helpt in dit nummer de toon zetten in een mooie solo, maar het zijn wel de grommende vocalen van Weevil die de aandacht trekken, zelfs hoor je nog verder dit nummer een ingetogen en gave gitaarsolo. Een hoogtepunt ! Voor zijn tweede cover viel zijn keuze op Curtis Mayfield's "Pusherman". Deze track krijgt eerder een korrelige make-over met Weevil op gitaar en Premecz aan de toetsen.

Zijn eigen nummers zijn zeer gevarieerd, zo opent de cd met een funky blues rocker "Here I Come Knocking",  is de titeltrack iets meer jazzy en vinden we reggae in "You Can’t Say Nothing". Halverwege komt Rapper Dulzura vocale rap ondersteuning geven in "Scrub".  Alvorens ze het album afsluiten zoals ze eraan begonnen - met veel energie -  en dit met de bluesrocker "Top Model",  vormt de bluesballade "I Don’t Want To Feel The Rain" misschien wel een tweede hoogtepunt. Dit is een prima album met originelen en een mooi afgewerkte hoes. Weevil is echt een geweldige songwriter en performer die een album met nummers kan samenstellen met een heel mooie variëteit aan stijlen. Hij waagt zich hier werkelijk in veel stijlen maar dwaalt niet ver af van zijn blues roots.  Weevil mixt blues met hiphop en rap en het resultaat is gewoon fantastisch.

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Vizztone Label Group

video