WARSAW VILLAGE BAND - SUN CELEBRATION

Zoals de naam van de band het aangeeft, komt deze club uit het Poolse Warschau, al is de groep, die ondertussen bijna twintig jaar actief -is en met deze “Sun Celebration” aan haar zevende plaat toe is, intussen een naam geworden, die tot het muzikale gemeengoed is gaan behoren. Ik denk immers dat je al een flinke tijd in het buitenaardse moet verbleven hebben om nog niet van deze bende gehoord te hebben: ook hier bij ons en bij de Noorder- en Zuiderburen treden ze heel geregeld op en letterlijk iedereen, die hen aan het werk ziet, is compleet ondersteboven van wat de groep aan muzikale schoonheid weet te produceren.

Voor deze zevende plaat -een dubbele, trouwens- ging de WVB op zoek naar de zon, achter de horizon, van Oost tot West en op hun trip daarheen, gingen ze samenwerken met muzikanten uit India, Iran en Galicië en net die invalshoek maakt van deze dubbelaar een speciale ervaring. Waar ter wereld je ook komt, overal speelt de zon een belangrijke rol en overal bestaat er een of andere vorm van zonnecultus. Dat was het uitgangspunt voor Maciej Szajkowski, de stichter en muzikale leider van de Poolse band. Verhalen van overal, over relaties, over de besognes van elke dag en over de belangrijke stappen in een mensenleven….alles wordt in mindere of meerdere mate mee bepaald door de zon, door het licht dat zij geeft -of net niet-, door de warmte die ze verspreidt -of net niet…

Tegelijk staat de zon symbool voor de verbondenheid van mensen over heel de wereld, los van ethnische, culturele of religieuze grenzen: als ze schijnt, schijnt ze voor iedereen en zij is, net als haar tegenhanger de maan, een ijkpunt in het dagelijkse bestaan van de mens: zon en maan, licht en donker, Yin en Yang, man en vrouw….ze bestaan alleen bij de gratie van de ander en eigenlijk kun je dus zeggen dat WVB een plaat over Het Leven gemaakt heeft. Of liever…twéé platen over het leven.

CD 1 kreeg als ondertitel dan ook “The Sun” mee, terwijl CD 2 “The Moon” gedoopt werd. Samen duren ze zowat 67 minuten en een beetje kniesoor zou dus kunnen zeggen dat WVB had kunnen volstaan met een enkele CD, maar de muziekjes op beide schijfjes zijn thematisch zodanig verschillend, dat ze best als aparte platen beluisterd en naar binnen gezogen kunnen worden. Want dat is precies wat je als luisteraar met deze CD’s moet doen: je moet je ervoor openstellen en de muziek haar werk laten doen. Je moet je erin onderdompelen en het ondergaan en dan worden deze 35 + 32 minuten even weldadig als een ijskoud bad, na de hete sauna.

De reis begon in 2009, toen de Indische muzikanten van Dhoad Gypsies voor het eerst in Polen spelen en daarbij flink wat indruk maakten én gelijkgestemdheid uitstraalden. De grote dame Mercédes Péon uit Galicië was eenzelfde verhaal beschoren: ze speelde op een festival in Warschau, liet iedereen ademloos achter en spreidde een soort gemeenschappelijkheid uit, die maakte dat WVB van een samenwerking “ergens…ooit” begon te dromen.

Naarmate de jaren verstreken kwamen de muzikanten elkaar al eens vaker tegen in de backstageruimtes van festivals of culturele centra en werden de plannen van WVB meer en meer concreet. Onderweg werden ook de Perzische namanche-meester Kayhan Kalhor -u kent ‘m misschien vanwege zijn samenwerking met het Kronos Quartet of de samenwerking met Yo Yo Ma aan het Zijderouteproject- de Indiase Sarangispeler Stad Liaquat Ali Khan, DJ Feel-X en villagenie Michal Zaborski aan boord gehesen en ontstond er een soort vanzelfsprekende eensgezindheid over het feit dat ze met z’n allen deze plaat zouden gaan maken.

Enige voorwaarde daarbij was, dat de WVB voor de composities zou zorgen, waarna de gasten hun improvisatietalent zouden inzetten en dat blijkt meer dan een geslaagde werkwijze geweest te zijn, want dit is ondermeer één van de beste wereldmuziekplaten in tijden. Tenminste, voor mensen, die zich kunnen laten onderdompelen in de sfeer die gecreëerd wordt en die in het grensgebied tussen de folk en de trance ligt en waarvan er op deze dubbelaar dus dertien stuks zijn uitgewerkt. Titels vermelden, zou niet veel opleveren, maar persoonlijk heb ik een voorkeur voor het ruim tien minuten lange “Tarinowy Ogien”, dat een prima samenvatting geeft van wat er op deze platen aan fraais geboren wordt: bijzonder knappe zang, fraai uitgewerkte thema’s en vooral: een samenspel, waar ja kunt aan horen dat hier letterlijk gelijk gestemde zielen aan het werk zijn. Deze CD is gerijpt en werd opgenomen over drie jaar, in vijf sessies in de allerbeste studio’s. Het resultaat is er dan ook naar en ik geef het u op een blaadje: deze gaat erg hoog scoren in de jaarlijsten!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Jaro

video