KIM MYHR, JENNY HVAL & TRONDHEIM JAZZ ORCHESTRA - IN THE END HIS VOICE WILL BE THE SOUND OF PAPER

Gitarist en componist Kim Myhr behoort in Noorwegen tot de galerij der Groten en toen hij de kans kreeg om ten tweeden male samen te werken met het Trondheim  Jazz Orchestra, een ensemble dat erom bekend staat dat het de grenzen durft af te tasten, nodigde hij Jenny Hval uit om mee in het project te stappen. Die dame, ook een beetje bekend onder de artiestennaam “Rockettothesky” is simpelweg dé norm, als je het in Scandinavië hebt over experimentele muziek, improvisatie en zogeheten “performance”.

Samen maakten ze dus deze CD, waarvan de titel  geboren werd tijdens een gesprek over de lichtjes aan ouderdom lijdende stem van Bob Dylan en hij is tegelijk veelzeggend wat betreft de vlag en de lading van deze plaat.

Die staat namelijk vol met een hoogst intrigerende mix van experimentele muziek, hedendaags klassiek en spoken word. Deze plaat beluisteren, is als jezelf naar een theateravond begeven voor een totaalspektakel: zitten en ondergaan, dat is de handleiding voor deze muzikale douche die niet beantwoordt aan de gebruikelijke standaarden en die zeer zeker niet bedoeld is voor beginnersoortjes.

Heb je al wel wat ervaring opgebouwd, dan kun je je met gerust gemoed onderwerpen aan de soms wat grillige muzikale bewegingen, aan de erg visueel voorkomende klankenreeksen, aan de ongebruikelijk uitgewerkte patronen die melodieën vormen, waar we niet aan gewend zijn.

Er wordt nergens gebruuskeerd, maar de luisteraar moet wel enige moeten doen om “bij de les” te blijven, maar zodra je met die benadering mee bent, ontvouwt zich een hoogst boeiende muzikale gebeurtenis. Ik denk dat Stravinsky destijds met zijn “Sacre du Printemps” ongeveer dezelfde, op het eerste gezicht ongemakkelijke golfbeweging veroorzaakte als Myhr en Hval hier neerzetten: eerst reageer je geprikkeld, dan raak je geïntrigeerd en uiteindelijk begin je het werk te begrijpen.

“Mooi” in de klassieke zin van dat bijvoeglijk naamwoord kun je deze muziek nauwelijks noemen: daarvoor gooit ze teveel van onze vertrouwde criteria op de schop. De wereld die door deze muziek voor de luisteraar opengaat, is echter wel mooier dan hij voordien was, als de luisteraar bereid gevonden wordt tot op zekere hoogte mee te gaan en zich gewoon overlevert aan wat de speakers voortbrengen. Ik ben ervoor gewonnen en ik mag u dan ook graag aanraden het ook te proberen.

(Dani Heyvaert)

 

 

Artiest info
Website  
 

label: Hubro
distr.: PIAS

video