BUSCEMI & THE MICHEL BISCEGLIA ENSEMBLE - NOSFERATU

Dat zowel Buscemi als Michel Bisceglia iets met film hebben, mag bekend zijn: de laatste schudt de soundtracks voor (voornamelijk) Belgische films zowat uit z’n mouw en samen deden ze in het verleden ook al de soundtrack voor “Man with a Movie Camera” van Dziga Vertov en die van “Mixed Kebab” van Guy Lee Thys.

De film “Nosferatu” uit 1922 gaat door als de eerste echte verfilming van Bram Stoker’s “Dracula”, al was er een rechtenprobleem, dat maakte dat de makers zich genoodzaakt zagen her en der wat wijzigingen aan het originele verhaal aan te brengen. Tevergeefs, want Stoker’s weduwe spande een rechtszaal aan, die ze ook won. Het vonnis beval dat alle kopieën van de film vernietigd moesten worden, maar de film was op de dag dat de uitspraak viel, al dermate verregaand in distributie gegaan, dat niet alle kopieën teruggevonden werden en de film in het undergroundcircuit al snel de status van cultfilm verwierf.

In 1979 -de film behoorde toen al tot het “publieke domein”, maakte Werner Herzog een remake van de film, met Klaus Kinski in de hoofdrol en mét behoud van de originele namen uit Stoker’s boek. Het is echter de eerste versie -dat was, gelet op het tijdstip waarop hij gemaakt werd, nog een stomme film- die nu dus door Bisceglia en Buscemi van muziek voorzien wordt. Daarvoor componeerden de heren achttien nieuwe, eerder korte tracks. De volledige soundtrack klokt af op 47 minuten en wordt gekenmerkt door  nogal wat “typische” stukjes, waar je zo de hand van de ene, dan weer de andere kunt in horen. Dat “The Escape” van Buscemi is en het “Count Orlok Theme” van Bisceglia, dat hoort allicht iedereen die niet helemaal doof is, maar dat is niet het belangrijkste: het gaat erom dat filmmuziek de beelden moet ondersteunen en daarin zijn de heren bijzonder goed geslaagd. Ik had het geluk er eerder dit jaar bij te zijn, toen ze in Brussel live de projectie van de film kwamen begeleiden en ik moet zeggen dat ik redelijk onder de indruk was, al is de film eigenlijk niet meteen gedenkwaardig.

Natuurlijk, met een gezelschap als Rond Verbiest -op bandoneon, harmonica en sax, Jo Mahieu op gitaar en Nathan Wouters op staande bas en allerhande knoppen, zit je gebeiteld. Ik was dan ook benieuwd, toen de CD op mijn deurmat terecht kwam, omdat ik wilde weten of de plaat ook zonder de film overeind blijft en ik kan u geruststellen: de muziek maakte de film aanzienlijk beter dan hij oorspronkelijk was en de plaat is perfect beluisterbaar zonder de beelden erbij. Wat dan weer niet wegneemt dat de muzikanten een knappe job deden, toen ze deze muziek creëerde en bijeen speelden.

Dit is dus een soundtrack die niet beperkt is tot de rol van begeleiding bij filmbeelden: hij kan perfect op zichzelf staan. Al mag ik hopen dat er een vervolg komt op de al te korte tournee van dit voorjaar….

(Dani Heyvaert)

 

 

 

Artiest info
Website  
 

label: Prova Records

video