MORUDES - SINISTER BEAT

Ik schreef het al, niet lang geleden, in deze kolommen: bij PIAS hebben ze duidelijk een vrachtwagen hedendaags Noors geluid besteld. Doorgaans komen we dan uit bij al dan niet hedendaagse versies van folk, zoals bij Valkyrien of bij heerlijke bijna-klassiek, zoals bij het Gjermund Larsen Trio.

Dan is deze Morudes lichtjes andere koek: Morudes zijn de broers Amund en Henrik Maarud -let op de bandnaam: gewoon een verbastering van de familienaam. Die jongens zien er bepaald geen doetjes uit en zo klinken ze ook: stevig, potig, vettig, vuig, smerig, enfin een heleboel -iggen zijn op hen van toepasselijk, al zou ik “vaardig” het meest toepasselijke durven noemen. Dit zijn kerels met ervaring, dat hoor je zo. Als je dan, met het oog op dit stukje, wat gaat rondneuzen op het internet, dan ontdek je dat de broers al bijna dertig jaar geleden hun debuut maakten, zij het toen nog als onderdeel van de familiegroep “Maarudkara”, die eerder blusgericht was en als vanzelf enige naam maakte in de erg levendige Noorse bluesscene. Voorprogramma’s voor Seasick Steve, Jon Spencer en Brian Setzer waren hun deel, naast de nodige nominaties en verschillende verschijningsvormen: nu eens solo, dan weer als trio, kwartet of met een zevenkoppige bluesrockband, de broers bleven al die tijd muziek maken.

Als duo vervelden ze in 2015 en in die zin is deze “Sinister Beat” hun debuutplaat. De platenfirma heeft zich uitgeput om referenties rond te strooien, maar ik vind dat eigenlijk slechts eentje daarvan accuraat is: die naar The Black Keys. De jongens weven allerlei invloeden door hun muziek heen en op die manier kan je, met wat goede wil, aan Bombino of aan Queens of The Stone Age denken, maar toch vooral veel Black Keys. Met z’n tweeën maken ze een heel leuke, in blues en psychedelica gedrenkte rock, die het heel goed zou kunnen doen bij het jonge volkje alhier. Dat heeft alles te maken met het grote naturel dat van de plaat afstraalt: je pleurt de cd in de lader, draait de volumeknop maximaal naar rechts en je laat gebeuren wat gebeurt. En dat is in dit geval een plezante douche van hedendaagse rock met wortels in zowat elk van de voorbije vier decennia. Of maak er maar vijf van, want ook een vleugje Led Zeppelin is de jongens niet vreemd.

Een mens kan zich, zo bij het begin van een nieuw jaar, plots wel veertig jaar jonger gaan voelen, al vraag ik me nu al af hoe dat morgen verder moet met die ongetwijfeld stramme spieren. Of we dit ooit op onze nationale radio te horen gaan krijgen? Ik mag het hopen, maar veel meer nog dan dat, lijkt Morudes mij een live act te zijn, die op méér dan één festival komende zomer zou kunnen scoren. Voorwaar een leuke kennismaking!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Snaxville Recordings
Distr.: Broken Silence / PIAS

video