ANDRES ROOTS – WINTER

We volgen de uit Tartu, Estland, afkomstige bluesgitarist Andres Roots al sinds zijn debuut met Bullfrog Brown. Na een paar schitterende albums splitte deze band. Andres echter werkte gestaag verder aan zijn opmars met soloprojecten of later met Roundabout en met briljante samenwerkingen met onder andere Steve Lury en Raul Terep. Telkens wist hij nooit minder dan uitstekende platen af te leveren en aan dat lijstje mag gerust zijn nieuwste worp “Winter” worden toegevoegd. Meer zelfs, we zijn geneigd om dit als zijn beste album tot op heden te bestempelen. Zij die zijn vroegere platen kennen weten wat dit wil zeggen.

Op “Winter” schreef Andres alle dertien nummers zelf en als vanouds zorgt hij alweer voor indrukwekkend gitaar- en dobrospel. En waar Andres Roots nog het meest bekend was voor zijn kennis èn talent van en voor de traditionele Blues, zal deze release misschien nog het meest verrassen door de variatie die je er op terug kan vinden. Het is tegelijk een bewijs van ‘s mans passie voor de muziek. Het lijstje met muzikanten die hun bijdrage hier leveren zou ons te ver leiden, het zijn er maar liefst veertien! Maar geloof ons maar als we zeggen dat het allen pure klasse muzikanten zijn. Zij hebben een essentiële bijdrage geleverd tot het ongehoord hoge niveau dat er hier te genieten valt.

Andres is een fantastisch songwriter en voor de nummers op deze uitgave doet hij voor de zangpartijen beroep op een aantal gasten die zijn bijzonder sterke songs op een inlevende manier weten te brengen! Onder hen een aantal bekende namen zoals Steve Lury die op grauwe wijze “Spider In My Bed” weet neer te zetten. Dat Steve een uitstekend bluesharpspeler is mag hij trouwens hierop ook bewijzen. Ook Bert Deivert weet zich uitstekend te profileren op “Winter Blues” met zijn warme stem en dito indrukwekkende mandoline bijdrage. En wat dan gedacht van Richard Townend op de heerlijke opener “Karlova Blues” ? de song op zich is al schitterend met die tempowisselingen en dat heerlijke dobrospel van Andres. Evenzeer weet Ismo Haavisto ons te imponeren op “Morganfield Blues”, niet alleen met zijn doorleefde stem maar evenzeer met zijn schitterende ondersteuning op Bluesharp op deze lieflijke, eerder als standaardblues te omschrijven, ode aan Muddy Waters.

De grootste verrassing van allen situeert zich echter op “Solitaire” waar de Letse zangeres Lorete Medne haar opwachting maakt ! De combinatie van het eerder zompige karakter van de song staat in schril contrast met haar briljante, fluweelzachte zang maar het eindresultaat is om duimen en vingers van af te likken, niet in het minst ook al door het briljante spel van Andres Roots. Van ’s mans snarenwerk kan je trouwens uitermate genieten op de drie instrumentale songs die het album sieren. Het afsluitende “Silver Lining” bijvoorbeeld waar Andres zijn meesterschap toont op de slide. Dat in combinatie met het prima werk op piano van Louie Digman is alweer een moment om te koesteren. Diezelfde Digman neemt trouwens net daarvoor ook de vocals voor zijn rekening op het driftige “Alligator Blues” met een hoofdrol voor de stuwende drums van Andres Mikk.

Met deze gevarieerde plaat heeft Andres Roots alweer een visitekaartje afgeleverd dat kan tellen. We schreven al dat we geneigd zijn om dit tot zijn beste werk te rekenen en we aarzelen niet om dit aan te raden bij liefhebbers van passievolle, traditionele blues!

Luc Meert

 


Artiest info
Website  
 

Label: Playground Music

video