DOC WATSON - LIVE AT PURDUE UNIVERSITY

De catalogus van RockBeat Records, het label dat specialiseert in (her)uitgaven van veelal live opnames uit lang vervlogen tijden, begint er stilaan redelijk indrukwekkend uit te zien. Zo is er nu een CD met het concert dat wijlen Doc Watson op 19 maart 1964 gaf aan de Purdue University in Lafayette, Indiana, de school die onder anderen Neil Armstrong afleverde, maar dit terzijde.

Wie Doc Watson was en wat hij voor de folkbeweging van de jaren ’60 betekend heeft, hof ik allicht niet uit te leggen: de man was een genie zowel inzake fingerpicking als flatpicking, een combinatie die uiterst zeldzaam is: de meeste gitaristen kiezen voor het éne of voor het andere, maar slechts weinigen beheersten beide. Doc, van z’n echte naam Arthel Lane Watson, die nog voor hij één jaar werd het zicht uit één oog verloren had, leerde zichzelf beide stijlen wel aan en ontwikkelde zich in de loop der jaren tot een soort levende jukebox, die folksongs uit heel de USA leerde spelen en daarmee, op de wijze van Pete Seeger en Woody Guthrie, het land doorkruiste.

Watson leerde niet alleen de moeilijkste gitaarstukken spelen, hij werd ook meer dan gemiddeld goed op banjo en kon een heel knap stukje mondharmonica blazen. Een heel groot deel van zijn carrière speelde hij samen met z’n zoon Merle, maar ook na diens dood in 1985, bleef Doc -geboren in 1923, nog actief, maar wat je op deze CD kunt horen is in die mate bijzonder, dat het gaat om een soloconcert van vóór het moment dat hij met Merle begon op te treden. De eerste studioplaat van Doc was net uit en dit concert kaderde eigenlijk in de promotie daarvan. Je vindt er dus heel bijzondere live versies op van klassiekers als”The Deep River Blues”, “Beaumont Rag”, “Handsome Molly en “Don’t Let Your Deal Go Down”, naast nog een veertiental andere songs, die je ongeveer allemaal kent en die veelal tot het Public Domain zijn gaan behoren.

De grote verdienste van Watson was dat hij die songs mee in leven heeft gehouden en beschikbaar voor de huidige generaties. De Amerikaanse maatschappij was hem daar nogal dankbaar voor, want hij kreeg in totaal zeven Grammy Awards, naast een Lifetime Achievement Award en een eredoctoraat aan Berklee College en de National Medal of Arts, die hij in 1997 van President Clinton mocht ontvangen. Doc Watson was, met andere woorden, een héél belangrijke schakel in de ketting van Amerikaanse folkmuzikanten en dit concert van ruim een uur -het is van uitmuntende geluidskwaliteit- toont aan waarom dat zo is. Wie Watson nog niet kende, kan met deze CD beginnen. Voor kenners is dit een mooie aanvulling van hun collectie.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: RockBeat Records

video