PHIL OCHS - LIVE IN MONTREAL

 

Ze zijn echt goed bezig, daar bij Rock Beat Records: deze keer maken ze hun faam helemaal waar, met het uitbrengen van een onuitgegeven live-concert van de veel te vroeg gestorven en veel te onbekend gebleven folkzanger Phil Ochs. Ik heb op dit punt mijn leeftijd mee, plus het feit dat Ochs bij leven wel eens een beroep deed op Ry Cooder, om wél materiaal van de man in de kast te hebben, maar ik maak me sterk dat niet één percent van onze bevolking weet wie Phil Ochs was en wat hij betekend heeft en nochtans…in de tijden, waarin we vandaag leven, zou zijn nalatenschap zeer van pas kunnen komen.

Phil Ochs, uit Ierse migrantenouders geboren in 1940, studeerde journalistiek, maar maakte zijn opleiding nooit af, omdat hij te zeer geboeid was door wat zich in de Village in New York op muzikaal gebied afspeelde: hij liet dus thuisstaat Texas achter zich en verkante naar New York, in de hoop daar een carrière als muzikant en zanger te kunnen uitbouwen.

Zijn journalistieke achtergrond maakte hem gevoelig voor misstanden allerhande en gaandeweg werd hij een protestzanger-zonder-omwegen: de rassensegregatie, de oorlog in Vietnam…er was meer dan voldoende materiaal om liedjes over te schrijven en dat deed Phil dan ook. Hij raakte bevriend met Dylan, met Eric Andersen, Gordon Lightfoot en zijn naam als songwriter raakte al snel gevestigd. Drie pure folkplaten volgden, maar de echt goede verkoopcijfers bleven uit, zodat Ochs zich vanaf zijn vierde plaat “Pleasures of The Harbour” ging toeleggen op wat later de “barokfolk” genoemd werd, een wat meer romantische, met strijkers en fluiten gelardeerde folkvorm, die vaak handelde over rurale gemeenschappen of bucolische landschappen.

Ik vertel dit er even bij, omdat deze dubbel-CD opgenomen werd tussen de derde en de vierde studioplaat en ze beide stijlperiodes in Ochs’ werk fraai documenteert. Beide platen samen duren ruim twee uur en acht minuten en ik moet zeggen dat Phil, die je, zoals wel meer van zijn generatiegenoten, niet meteen de grootste zanger was, op die 22ste oktober van 1966 in de Claude Champagne-zaal in Montreal geweldig in vorm was: absurd, scherp, grimmig en grappig….hij speelde er een heerlijke set, waarvan we hier dus, dankzij zijn broer, fotograaf Michael Ochs, het resultaat te horen krijgen.

Alle nummers, die hem wél enige bekendheid gaven staan erop en dus zijn er “Changes” en “There But for Fortune” en “Joe Hill” en “I Ain’t Marchin’ Anymore” en nog een vijftiental andere songs, waarvan ik alleen maar kan zeggen: haal dit in huis, ga zitten en luister. De hele zwik in één forse ruk. Je zal lachen, rillen, grinniken, kwaad worden….maar je zal léven, want dit is een liveplaat van toemeet een hoge actualiteitswaarde. U zal meteen ook begrijpen waarom Ochs, die uiteindelijk in 1976 zelfmoord pleegde, gekweld door zijn demonen, het voorwerp was van een FBI-dossier van méér dan 400 pagina’s. Mis dit geweldige tijdsdocument niet en ga nadien vooral op zoek naar alle platen, die u van Phil kan vinden!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Rock Beat Records

video