BIG JOE WILLIAMS - SOUTHSIDE BLUES

Alweer een heel fijn product van bij de mensen van Rock Beat Records, zij het deze keer een heuse heruitgave van een LP die, zo leert mij een blik op mijn platenkast, al in 1981 op de markt kwam, maar niet meteen uitblonk inzake klankkwaliteit. Wat toen nog “Blues from The Southside” heette, is vandaag dus opnieuw beschikbaar als “Southside Blues” en deze CD is in die zin belangrijk, dat nieuwkomers in het vak er kennis kunnen door maken met een absoluut unieke figuur uit de blues van vorige eeuw. Joseph Lee Williams werd bekend als Big Joe en het zijn vooral zijn stem en zijn bijzondere gitaar, die hem overleven. Joe was van het bouwjaar 1903 en werd net geen 80 jaar oud. Zijn eerste opnames dateren al van 1930, zijn leven “on the road” speelde zich goeddeels af in het gezelschap van Muddy Waters, er zijn zelfs opnames van hem met een piepjonge Bob Dylan, en hij werd zowat de enige, die de negensnarige gitaar bespeelde.

Op deze CD hoor je hem bij een live concert van juni 1963 in de Fickle Pickle in Chicago, in gezelschap van Mike Bloomfield -die was de organisator van de “blues nights” in die keet-, Sunnyland Slim op piano, Horace Cathcart op bas en Washboard Sam op…wasbord, al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat Joe’s gitaar en stem het geheel flink domineren, wat ik dan weer niet meteen een bezwaar vind. Dit was ooit dus een LP en bijgevolg is de speelduur aan de korte kant: precies een half uur, zodat zowat alle bindteksten weggeknipt zijn wat enerzijds jammer is, maar anderzijds de plaat reduceert tot de essentie: de bezwerende stem van Joe, en zijn unieke, herkenbare gitaarspel.

De songs op de CD zijn identiek dezelfde als die op de LP van toen en reiken dus van “Nobody Knows You When You’re Down And Out” en “Baby Please Don’t Go” via “Put On Your Nitecap Baby” en “Don’t Want No Big Fat Woman” tot “Sloppy Drunk Blues” en “Terraplane Blues”. Stuk voor stuk klassiekers dus, al ontbreekt “Crawling King Snake”…

Hoe dan ook, wat overblijft, is een prachtig tijdsdocument, een proeve van wat een Delyablues concert toen was en tegelijk maakt de plaat begrijpelijk waarop de jonge Engelse bands van de jaren ’60 ook Big Joe omarmden en mede zijn populariteit tot in Europe tot stand hielpen komen. Niet echt veel nieuws onder de zon, deze CD, maar wel een prima vervanger voor die LP, die intussen toch al wel flinke sporen van de tijd opgelopen heeft…

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: RockBeat Records

video