LIZAKU - ANKHOR

 

Natuurlijk kan het aan mij liggen, maar ik heb het gevoel dat onze nationale media volop voorbijgegaan zijn aan het verschijnen van de tweede soloplaat van Lize Accou, die voor de gelegenheid Liz Aku heet, geheel in de stijl van Erikah Badu. Ooit de stem achter De La Vega en Sweet Coffee, leek het alsof de wereld aan haar voeten had kunnen liggen, maar, eerlijk is eerlijk, al te vaak was het materiaal waarmee Liz naar de luisteraar trok, een tikkeltje te monotoon.

Ergens is dat wel begrijpelijk: als je een stem hebt zoals de hare, dan klinkt die zo overweldigend, dat je als songschrijver wel heel erg onderlegd moet zijn om de aandacht op de song te kunnen houden en niet telkens weer afgeleid te worden door de stem, die de song zingt. Laten we wel wezen: die stem -veel van de Amerikaanse zangeresjes komen niet tot aan de enkels van Liz- is intact en het genre waarin ze opereert, de hedendaagse vorm van soul, gelardeerd met beats en blieps en grooves- is haar op het lijf geschreven.

Ik ben geneigd te denken dat Lize een tikkeltje aan de perfectionistische kant is en daardoor binnen België links en rechts wat bruggen heeft opgeblazen. Zeker weten doe ik het natuurlijk niet, maar ik stel wel vast dat ze voor deze nieuwe plaat onderdak heeft gevonden bij het Berlijnse Sonar Kollektiv -die van onder anderen Jazzanova- en dat haar zoektocht (naar zichzelf?) haar uiteindelijk tot in Nieuw-Zeeland bracht, waar ze figuurlijk in handen viel van Mara TK, frontman van Electric Wire Hustle. Die mens heeft blijkbaar in huis wat nodig is om de stem van Liz te capteren én een beetje in toom te houden, zodat de andere instrumenten niet compleet in de verdrukking geraken. Hij speelt en zingt mee op “The Drum Major Instinct” -een titel gehaald uit een toespraak van de gesamplede Martin Luther King- en op afsluiter “Breathing Underwater”.

Resultaat van de samenwerking is een veel rijpere klank, een veel gedempter benadering door Liz, die niet zo nodig overal de eerste wil zijn en dat etaleert ze de volle drie kwartier lang. Twaalf songs op de plaat, die radio- en clubpotentie bij de vleet heeft. Op het moment dat ik deze lijnen uittik, staat de thermometer buiten op 27 graden en heeft een zeker zomergevoel zich dus meester gemaakt van mijn lijf en leden. De soundtrack bij dat gevoel mag ik niet geringe mate mee bepaald worden door Liz Aku en haar nieuwe plaat, waarvan ik uit de grond van mijn hart hoop, dat ze de nodige deuren opent om haar eindelijk die plaats te gunnen, waar ze intrinsiek altijd al aanspraak kon op maken.

Dat er voor deze plaat hulp kwam van Lander Gyselinck, Bart Maris en Chief & Deheb, is mooi meegenomen. Uit het promohoedje kan ik niet meteen opmaken wie waarop meespeelde, al denk ik Lander te horen op “Seasons Change” en Bart in “Just What i Need”, maar eigenlijk is dit overbodige informatie: de hele plaat is namelijk van topniveau. O, wat wens ik Lize die grote Internationale Doorbraak toe! Deze plaat is alleszins een megastad in die richting.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

video