MIKE & LAL WATERSON – BRIGHT PHOEBUS

Het verhaal van Mike en Lal Waterson gaat niet over een pad van rozen. Mike was een Engelse folkzanger en songschrijver die samen met zijn twee zussen Lal en Norma en zijn schoonbroer Martin Carthy deel uitmaakte van de folkformatie ‘The Watersons’. In 1977 bracht hij een naar hem zelf vernoemde soloalbum uit dat niet zo succesvol was. In 2011 stierf hij op 70-jarige leeftijd.

Het leven van zijn zus Lal (haar echte naam was Elaine) Waterson was nog veel tragischer. Ook zij was dus één van ‘The Watersons’ en ze was net als Mike en Norma een weeskind dat werd opgevoed door hun grootmoeder, die voor de helft van zigeunerafkomst was. Lal stierf op 55-jarige leeftijd, amper tien dagen nadat ze een diagnose van kanker had gekregen.

In 2007 kreeg ze een ‘tribute’-album met “Migrating Bird – The Songs Of Lal Waterson” waarop o.a. James Yorkston, Victoria Williams, Alasdair Roberts en ‘Willard Grant Conspiracy’ een nummer van haar vertolkten. Jarvis Cocker, Richard Hawley en Win Butler, de zanger van ‘Arcade Fire’ zeggen zelf tot haar grootste fans te behoren.

Het was Martin Carthy, die toen deel uitmaakte van de folkrockgroep ‘Steeleye Span’, die het zang- en schrijverstalent van Lal en Mike Waterson ontdekte en hen in 1972 voorstelde om een plaat met hun liedjes op te nemen. Dat werd het album “Bright Phoebus’ waarop Mike en Lal hun songs brachten met hun akoestische gitaren en Richard Thompson en Tim Hart, naast ‘Steeleye Span’-leden Maddy Prior, Ashley Hutchings en Martin Carthy voor de overige instrumentatie zorgden.

De plaat werd een succes in de toenmalige folkwereld, mede doordat de vrij traditionele folksongs op “Bright Phoebus” ook elementen uit de jazzmuziek, van ragtime en zelfs van de Beatles-sound in zich droegen. In de voorbije decennia groeide dit album uit tot een cultstatus en werd er in folkmiddens veel geld geboden om een origineel exemplaar van deze plaat te kunnen verkrijgen.

Anno 2017 mag dat echter geen probleem meer vormen, want begin augustus zult u de twaalf tracks van “Bright Phoebus” integraal en digitaal kunnen beluisteren op de geremasterde heruitgave op cd. Er zal ook een ‘special edition’ verschijnen met nooit eerder uitgebrachte demoversies van twaalf tracks. De plaat begint met het aan de Beatles herinnerende “Rubber Band” met een grappige tekst en met Mike Waterson als leadzanger en Lal die de harmony vocals voor haar rekening neemt.

Zij zorgt voor de leadzang bij de nummers “Fine Horseman”, “Winifer Odd” en “Child Among The Weeds”, drie folkballads die zij beter bij haar stem vond passen. De uptempo gebrachte tracks waren echter steeds bestemd voor Mike, zoals “Danny Rose”, “Magical Man” en het samen gezongen lied “Shady Lady”.

Lal Waterson heeft iets treurigs in haar stem en dat benadrukt ze in de ballads “Never The Same”, “To Make You Stay” en het over spijt en eenzaamheid handelende “Red Wine Promises”. Ter vervollediging moeten we bij deze recensie natuurlijk ook even stilstaan bij de albumtiteltrack ‘Bright Phoebus’ die u op de audiovideo kunt beluisteren. Deze heruitgave volgt 45 jaar na de originele release en het is dan ook een historisch document dat zeker in de smaak zal vallen van de liefhebbers van tijdloos traditioneel folkwerk.

(valsam)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Domino
Info: V2 Benelux

video