JIMI BROWN EXPERIENCE - JIMI BROWN EXPERIENCE

Het is me een beetje een raadsel waarom deze plaat, die kennelijk al zo’n vier jaar geleden opgenomen werd, nu pas “echt” uitgebracht wordt, maar daar ga ik niet al te veel over zeuren: gedane zaken nemen nu eenmaal geen keer en niet-gedane zaken kennelijk evenmin. Toen ik dit CD’tje binnenkreeg, moest ik heel even héél goed kijken: Jimi Brown Experience? Dat deed toch aan Hendrix denken? Pas toen ik de hoestekening goed bekeek, had ik het door: het is het nogal kenmerkende kapsel van James Brown dat rond de groepsnaam gedrapeerd is. Hendrix-Brown, hebt u ‘m?

De band, die dit schijfje opnam valt te situeren in het Zuiden van Frankrijk en met name rond de figuur van pianist en trompettist Fred D’Oelsnitz, een mens van heel veel talenten, van wie hier heel recent ook “Fresh Time” aan bod kwam, de tweede CD van het Trio dat zijn naam draagt en waarmee hij een prachtige, hedendaagse jazzsoort produceert in de oerklassieken piano-bas-drums opstelling.

Voor de Experience-CD werkt hij met een veel uitgebreider gezelschap: ik tel in totaal negen namen, waarvan ik sommige herken, omdat D’Oelsnitz er wel eens vaker mee samenwerkte, maar andere mij helemaal vreemd zijn. Wat er ook van zij, dit gezelschap, waarvan het mij overigens niet helemaal duidelijk is of ze de hele tijd allemaal tegelijk in de studio waren of niet -ik zie bij voorbeeld drie gitaristen vermeld staan, maar hoor er zelden meer dan twee in één nummer- vond het een goed idee om een aantal nummers van Jimi en James in een jazz-en funk jasje te steken en daar opnames van te maken.

Ze blijken gelijk te hebben: met een flukse blazerssectie in een glansrol, krijgen de songs een behandeling, die heel vaan herinneringen oproept aan wat Sly Stone wel eens in de groeven durfde te leggen: groove en funk voorop dus en het is heel fijn om nummers als “Purple Haze”, “Cold Sweat”, “If Six Was Nine”” broederlijk in hetzelfde watertje te zien zwemmen als “Hot Pants”, “I Feel Good” en “Super Bad/Sex Machine”.

Het toont twee dingen aan: de muzikanten, die (haast) allemaal uit de jazz stammen, vinden ook prima hun weg in de funksetting en de songs verdragen de andere aanpak zonder verpinken. Dat levert een dansbare plaat op, die nochtans ook deugd doet aan de oren. Bijna tachtig minuten muziek op één schijfje, het mag veel lijken, maar ik zat de hele rit meermaals moeiteloos uit, in verschillende omstandigheden: auto, keuken, terras. Alleen bij ’t lezen lukte het niet zo goed, omdat het lastig lezen wordt, als je constant in je stoel heen en weer zit te wiebelen. Fijn plaatje, absoluut en ook menig DJ kan zich hier gelukkig mee prijzen!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Bandcamp

label : Imago Records
distr.: Xango

video