MÃLØX - GAZA TRIP

Voor mij waren ze volslagen nieuw, maar het Israëlische duo dat schuilgaat achter de nogal grappig naam Mãløx, is met deze “Gaza Trip aan zijn derde plaat toe. Zanger Eyal Talmudi speelt Sax, klarinet en doedelzak, terwijl kompaan Roy Chen alles afhandelt, wat van ver of van dichtbij met percussie te maken heeft. De heren hebben zich een speelstijl eigen gemaakt, die dwars door alle grenzen en genres heen loopt en die, om het een tikkeltje eufemistisch uit te drukken, nogal energiek is: van punk tot polka, van Klezmer tot pop, alles wordt in één bad gegooid en het duo vangt er de vreemdste dingen mee aan.

Makkelijk om beluisteren is dit zeker niet, maar het is ook nooit minder dan intrigerend. Opener “Walk Like an Egyptian”, jawel, van The Bangles, is wat dat betreft nog het meest toegankelijke nummer: het krijgt een doedelzakbehandeling, die vlotjes wegluister, en Shaggy’s “Boombastic” wordt door een submangel gehaald, met hortende en stotende faxtonen als decor. “Chilazz Chaser” klinkt als een dronken Klezmerfanfare-op-stap, maar is wel heel beluisterbaar. En dan hebben we het wel gehad wat betreft datgene wat we doorgaans als “muziek” omschrijven. De overige nummers zijn veelal razende klankenreeksen, waarin je niet zelden, ondanks alle moeite die je doet, geen enkel patroon terugvindt. Erg vind ik dat niet, maar het maakt de plaat wel erg moeilijk toegankelijk voor minder geoefende oren en het beperkt meteen ook het bereik van de plaat. Ik bedoel maar: hier in huis zijn de medebewoners best wel wat gewend, maar deze plaat moest ik keer op keer weer afzetten, gewoon omdat de muziek -ze lijkt vaak op de soundtrack bij hyperkinetische tekenfilms- zodanig de ruimte inpalmt, dat er nauwelijks nog plaats overblijft voor mensen, die ze niet meteen willen beluisteren.

Ik kon ook “Istanbul” nog pruimen, al ligt daar zo’n beetje de grens van wat ik de mij omringende medemens wil aandoen. Let wel: dit is helemaal niet negatief bedoeld, al is het misschien niet positief geformuleerd: ik zei al dat het nergens minder dan “intrigerend” is, maar het is zodanig veeleisend, dat je als luisteraar echt bewust moet gaan kiezen voor dit soort muziek. Met andere woorden: de doelgroep van CD’s als deze, is per definitie zeer beperkt, maar het duo komt echt heel verrassend, om niet te zeggen “razend” uit de hoek en is daarom alleen al de moeite van een nader onderzoek waard. Maar je moet hier, de naam van de band indachtig, wel erg gedoseerd mee omspringen, al is dat natuurlijk iets dat geldt voor alles wat van waarde is.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Greedy for Best Music
distr.: Xango

video