LA DINAMITAAA - AY AY AY !

Debuutplaat van een internationaal gezelschap met thuisbasis in Parijs. Het viertal, zijnde Captain Cumbia, alias “el Desperado de Ménilmontant”, de Colombiaanse zangeres Eleonora Diaz, klezmerklarinettist El Samuel en bassist Monsieur Jonjon (herken ik daar David Feterman van Le Freylekh Trio in?) noemen hun muziek “stadscumbia” of “bastaardcumbia” en veel nauwkeuriger kan je die ook niet omschrijven.

De cumbiaritmes worden vermengd met stukjes klezmer -die klarinet is bij momenten echt wel indrukwekkende), hiphop, Balkanbeats, reggae en vormen zo een hoogst aanstekelijke, op de dansspieren mikkende cocktail, die niet meer passend op ons kon losgelaten worden, dan in deze ziedende zomerdagen. Dit is de gedroomde soundtrack voor lange terrasjesavonden, maar net zo goed voor zondagochtenden-met-een-beetje-een-kater: je wordt vanzelf goedgezind, als je dit hoort of voor nachtelijke autoritten na een festival.

Met andere woorden: deze muziek werk in zowat alle omstandigheden en dat heeft net alles te maken met het bastaardkantje: traditionele cumbia gaat na een nummer of vier toch wel een beetje vervelen, terwijl de “vreemde” invloeden hier precies de aandacht gaande houden. Er wordt flink wat gecoverd op deze CD: opener “Que Paso Capitan?” is van Los Gavilanes, “titelsong “Ay Ay Ay” heette bij de Peruaanse band Juaneco y su Combo “Ya Se Ha Muerto Mi Abuelo”, “El Desperado” was bij accordeonist Aniceto Molina nog “El Compañero” en hij was ook de maker van “Agua Loca”, dat hier “Y Nada Mas” getiteld is.

Deze club bestaat uit mensen die hun klassiekers kennen, zoveel is zeker. Dat ze die niet klakkeloos imiteren, maar ze injecteren met invloeden van vandaag, maakt deze plaat alleen maar interessanter. “Ramène ta Ganesh”, waar een flinke dosis grappige hip-hop door gemixt wordt, werd geleend van Andrés Landero, de “rey de la cumbia” en heette bij hem “Cumbia India”.

Eén van de meer bekende tracks krijgt hier de titel”Comandante Jaguar” en heette bij Los Mirlos “Cabalgando con Ella”, terwijl het mooie, trage en met Morriconeklanken versierde “Long Way from Home” bij Los Alegres del Valle “La Caña de Azucar” heette. Pacha Galan’s “Prende la Vela” mocht zijn titel behouden, hoewel de versie van La Dinamitaaa de song een heuse Manu Chao-behandeling geeft.”Playa Negra” was bij Rafael Yepes Crespo “Nubia en la Playa” en krijgt hier een vette dub-laag aangesmeerd. “Que Calor”, een vrij recent nummer van de Argentijnen van Los Pibes Chorros, wordt hier toch behoorlijk geactualiseerd en van hip-hop toevoegingen voorzien.

Afsluiter “Fabiola” van Gildardo Montoya & Conjunto Los Rumberos komt ook nagenoeg ongehavend uit de Dinamitaaa- oven en, nu ik de CD een aantal keren gedraaid heb, weet ik eigenlijk niet meer wat ik er het leukst aan vind: de aanstekelijke dansbaarheid of het feit dat ze mij in mijn platenkast heeft laten duiken om er de Discos Fuentes en aanverwante verzamelaars uit te halen, waar al deze pareltjes in originele versie op staan. Laten we het erop houden, dat het de mix van beide is. Maar van wat ik in mijn tweede alinea schreef, neem ik niks terug: heerlijk zomervoer !

(Dani Heyvaert)

 

 

 

Artiest info
Website  
 

label : Vlad
distr. : Xango

video