AMARISZI - BABEL FISH

Hij bestaat dus niet echt, de Babelvis, dat minuscule wezen dat, als je het in je oor stopt, ervoor zorgt dat je van het ene moment op het andere, alles kunt verstaan wat er, in om het even welke taal, om je heen gezegd wordt.

In de wereld van Amariszi, het gezelschap rond zangeres Merel Simons en accordeonist Kay Krijnen -we mochten vroeger overigens erg graag zijn recensies op writteninmusic.com lezen-, bestaat zo’n visje wel en het is er ook broodnodig: het ensemble draait intussen zo’n tien jaar mee in wat we de wereldmuziek zijn gaan noemen en bedient zich op de nieuwe plaat van negen verschillende talen en welhaast evenveel genres. Dàt is wereldmuziek op z’n best. Melancholie (zie “Het Vertrek”) wordt afgewisseld met enorme zorgeloosheid (“Manzana Azul”), Irakees (“Overture”) loopt naadloos over in Turks (“Cadirimin Üstüne”) en Duits (“Ein Ewiger Tanz”) of Engels (“Reflecting Scars”), maar aan het eind van de rit blijkt alles gewoon in het Amariszi gezongen en gespeeld te worden.

Dat is de eigen muzikale taal van de band: een smeltkroes van duizend invloeden, met heel veel Balkan erin, maar net zo goed accenten uit Napels (“Tamburello”) of Marseille (“Va t’ en Fou”). Merel zingt erg overtuigend en de muzikanten zijn niet alleen virtuoos, maar ze spelen ook echt samen. Het helpt kennelijk, als je je hele hebben en houden verkast naar een tot studio omgebouwde wijnkelder in Hongarije: wat je daar kunt produceren is een onweerstaanbaar drankje, waar je op een heel aangename manier mee in een roes geraakt.

Dat violist Oene van Geel -jazzman bij uitstek en “buitenstaander” van de band- een nummer schreef voor de groep is eigenlijk best grappig: hij titelde het “Amariszioso” en het is zowat het meest in Balkan gedreunde nummer van de plaat, maar het geeft wel aan hoe iemand de eigen stijl van de band heeft weten te capteren en de muzikale taal weet te gebruiken voor een geweldig nummer. Er mag dan al enige kritiek te geven zijn op de kwaliteit van de Franse tekst van “Va t’ en Fou” -als Belg màg ik dat-, het is wel een gedroomd zomernummer en een potentiële radiohit en ik kan alleen maar hopen dat er hier in Vlaanderen ergens een organisator rondloopt met oren aan z’n kop en met de nodige zin voor avontuur om Amariszi te koppelen aan bij voorbeeld Jaune Toujours en/of het Orchestre International du Vetex: het dak gaat eraf, zeker weten. Tot het zover komt, stel ik me graag tevreden met het kippenvel dat deze derde CD van Amariszi keer op keer bij mij teweeg brengt.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

distr.: Music & Words

video