CAN – THE SINGLES

Net vijftig jaar na hun oprichting verschijnt er dezer dagen een verzamelalbum van de Duitse krautrockformatie ‘Can’, een experimentele rockgroep die het levenslicht zag in Keulen, met als eerste kernleden bassist Holger Czukay, keyboardsspeler Irmin Schmidt, gitarist Michael Karoli en drummer Jaki Liebezeit. Deze twee laatsten zijn ondertussen allebei overleden, respectievelijk in 2001 aan kanker en in januari 2017 door een zware longontsteking.

Doorheen de jaren werd regelmatig een beroep gedaan op diverse vocalisten met o.a. Malcolm Mooney en Damo Suzuki. ‘Can’ bracht in totaal twaalf albums uit tussen hun debuutplaat “Monster Movie” uit 1969 en 1989, toen ze na een pauze van tien jaar hun laatste album “Rite Time” op de platenmarkt loslieten.

De minimalistische avant-gardemuziek de ze vermengden in een mix van jazz, elektronica, funk, new wave en psychedelische rock was het handelsmerk van deze formatie, die daarmee af en toe wel op kleine hits kon rekenen met songs als “Spoon”, “Halleluwah”, “Vitamin C”, “I Want More” en het op bijgaande video te beluisteren nummer “She Brings The Rain”.

Heel origineel is ook hun elektronische bewerking van het stokoude kerstliedje “Silent Night” met de hulp van een klein ‘Casio’-orgeltje. In 1978 deden ze nog eens zo’n atypisch uitstapje door de gekende traditional “The French Can Can” in een heel eigen kleedje te gieten en het instrumentale nummer “Can Can” te noemen.

De nu verschenen verzamelplaat is een uniek document waarop alle singles die ‘Can’ ooit uitbracht zijn gebundeld en daarmee krijgen we ook een mooi overzicht van de sterk variërende muzikale carrière van deze formatie. In totaal horen we 23 nummers die in chronologische volgorde op de cd werden geplaatst en die zorgen voor een goede kijk op het werk van ‘Can’ in een tijdspanne die begint in 1969 en eindigt in 1979.

Een aantal tracks werd opnieuw gemixt en staan in een hernieuwde ‘edit’-versie op deze verzamelaar. Dat is het geval met de singles “Halleluwah” (1971), “Future Days” (1973), “Dizzy Dizzy” (1974), “Splash” (1974), “Hunters And Collectors” (1975), “Vernal Equinox” (1975), “Don’t Say No” (1977) en “Hoolah Hoolah” (1990) waarmee dit album wordt afgesloten.

De muziekkenners zullen in de sound van ‘Can’ zeker elementen kunnen terugvinden die herinneren aan enkele new wave-bands als ‘Primal Scream’ of ‘Joy Division’, maar ook aan meer experimentele muzikanten als Frank Zappa, ‘Sonic Youth’, ‘Radiohead’ en ‘Talking Heads’. De hier vermelde artiesten hebben allen ooit aangegeven dat de sound van ‘Can’ een bron van inspiratie is geweest voor hun latere werk. Misschien nog even een interessant ‘wist-je-datje’ ter afsluiting: ‘CAN’ staat voor ‘Communisme, Anarchisme en Nihilisme’ en de geselecteerde groepsnaam is dus niet zo onschuldig als hij op het eerste zicht mocht lijken.

(valsam)

Tracklisting

1. Soul Desert
2. She Brings The Rain
3. Spoon
4. Shikako Maru Ten
5. Turtles Have Short Legs
6. Halleluwah (Edit)
7. Vitamin C
8. I’m So Green
9. Mushroom
10. Moonshake
11. Future Days (Edit)
12. Dizzy Dizzy (Edit)
13. Splash (Edit)
14. Hunters And Collectors (Edit)
15. Vernal Equinox (Edit)
16. I Want More
17. …And More
18. Silent Night
19. Cascade Waltz
20. Don’t Say No (Edit)
21. Return
22. Can Can
23. Hoolah Hoolah (Edit)

Artiest info
Website  
 

Label: Spoon Records / Mute
distr.: [PIAS]

video