GOV'T MULE - REVOLUTION COME... REVOLUTION GO

“Music brings people together. People in our audience are from all walks of life and are on both sides of the political spectrum. And everybody has a genuine ax to grind - I think the biggest takeaway from our new record is that it’s up to people to work together and solve this situation. We can’t depend on the government to solve it. And the only way we can do is by working together.”
Warren Haynes

Ze zeggen vaak dat je pas iets mist als je het niet meer hebt, maar in het geval van Gov’t Mule is het eerder dat je pas beseft wat je hebt gemist nu het er weer is. Het, dat is "Revolution Come… Revolution Go", zijnde het tiende album en meest diverse studioalbum tot nog toe. Warren Haynes is geen onbekende voor het maken van politieke uitspraken over Gov't Mule albums, en de nieuwe plaat van de band is geen uitzondering. Twaalf prima songs waarbij Haynes zowel vocaal als gitaarlijk de boventoon voert. Natuurlijk, heeft bandleider Warren Haynes niet stilgezeten, met soloplaten, spelen bij de Allman Brothers Band en allerhande special events organiseren. Maar hij komt toch het beste tot zijn recht in zijn eerste liefde, Gov’t Mule, waarmee Haynes en zijn companen in de tussentijd overigens prima live cd’s uitbracht. De grote kracht van de band schuilt dan ook vooral in de live performances, met lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. En omdat de groep live op zijn best is, hoor je niemand klagen. Dat zal ook niet het geval zijn met "Revolution Come… Revolution Go".

Gov’t Mule is een Amerikaanse Southern-blues-rockband, die in 1994 opgericht werd door gitarist / zanger Warren Haynes en bassist (Douglas) Allen Woody (1955-2000). Zij spelen toen al samen in de bekende Southern-rockband The Allman Brothers. Het muzikale project bestaat naast Haynes en Woody verder uit drummer Matt Abts en wordt Gov’t Mule genoemd. De naam verwijst naar het gegeven, dat in sommige arme landen, de boeren ter ondersteuning van de regering een ezel krijgen om te helpen het land te bewerken: een zogenoemde "Government-Mule". Op 26 augustus 2000 werd bassist en bandlid van het eerste uur Woody dood op zijn hotelkamer gevonden. Dit was een grote klap voor de band, die uiteindelijk toch besloot om door te gaan. In 2003 verscheen “Déjà Voodoo”, waarop de bezetting is aangevuld met een nieuwe vaste bassist Andy Hess (van 2003-2009) en toetsenist Danny Louis (van 2003-heden). Al kort na de oprichting van de band, wist Gov’t Mule zich te onderscheiden van andere bands, door hun persoonlijke muzikale voorkeuren te gaan mixen met andere, onderscheidenlijke muzikale invloeden én door regelmatig gasten (Ron Holloway, Sonny Landreth, Paul Nelson…) uit te nodigen tijdens hun live shows.

Het album sluit af met "Dark Was The Night, Cold Was The Ground", een bewerking van een traditionele blues instrumental, oorspronkelijk opgenomen door Blind Willie Johnson waaraan Haynes teksten heeft toegevoegd, en de band dit album afsluit met deze epische gospel rocker. "Revolution Come… Revolution Go" bevat in de andere elf songs bluesrock zoals het hoort: rauw, energiek en in het middelpunt onze uitblinkende leadgitarist, Warren Haynes. Al sinds 1994 is hij samen met drummer Matt Abts de constante factor van The Mule. Het is knap om in een toch zeer conservatief genre na meer dan twintig jaar nog altijd te overtuigen met meesterlijke muziek. Dit is dus wat we de afgelopen jaren hebben gemist, die recht doorzee en vooral recht doorleefde blues die uit de tenen van verlopen muzikanten met kapotte laarzen komt. Alles wat Gov’t Mule zo’n fantastische band maakt, is hier allemaal terug aanwezig: de soulvolle zang van Haynes, zijn geweldige gitaarspel, het grote improvisorische vermogen van de band en last but not least de andere bandleden Matt Abts [drums], Danny Louis [keyboards, gitaar en backing vocals] en Jorgen Carlsson [bas].

Voor de opnames van deze songs zijn de heren in de studio beginnen te werken op de verkiezingsdag van vorig jaar en het sentimentele gevoel tijdens die tijd, bezielt dan ook sommige tracks, waaronder het opende "Stone Cold Race". Warren Haynes zegt zelf over dit nummer: "Stone Cold Rage is kind of an observation of what’s going on … whichever way the election went there were a lot of people who were going to be pissed off ...It just speaks about where we are right now with the divide." en Haynes zegt verder: "If you look at the artwork, it’s about people who aren’t working together. It’s about going in a circle and winding up right where you were and no progress being made". Maar ook "Pressure Under Fire" en de titeltrack op de plaat - de band's eerste studio-album in vier jaar - spreekt over wat er gaande is in het huidige politieke klimaat. Hiermee geeft Gov't Mule hun fans iets om over na te denken. Hoewel de teksten van Gov't Mule steeds deels geïnspireerd zijn op de problemen en ervaringen van de Amerikanen, houdt "Revolution Come… Revolution Go" werkelijk de vinger aan de pols van een politiek verdeeld klimaat. Het album legt namelijk op een aangrijpende manier de spanningen en emoties vast die Amerika op dit moment voelt. Die lyrische observaties worden met elkaar verbonden door een boodschap van eenheid.

Er zijn weliswaar enkele politiek gerichte tracks op dit album, maar er zijn ook introspectieve overpeinzingen over het leven en de liefde, zoals in de country getinte roadsong, "Traveling Tune", het stijgende "The Man I Want To Be" en het langzaam reflecterende "Easy Times". De welbekende medewerker Gordie Johnson trad Haynes bij als co-producer voor zes nummers, terwijl de legendarische Don Was co-produced het krachtige en snel bewegende "Dreams & Songs" en het tot nadenken stemmende "Pressure Under Fire". Gitarist Jimmie Vaughan maakt een sissende inbreng in het super geladen "Burning Point". Wat Gov’t Mule daarbuiten zo bijzonder maakt zijn de opvallende structuren van de nummers, maar het is steeds Haynes gitaarspel dat het geheel zo spannend houdt. Van zijn solo’s vliegen steevast de vonken af, om vervolgens terug te vallen op een simpel klinkende, maar van kwaliteit overlopende riff. De frontman is hoofdverantwoordelijk voor de hoge kwaliteit van het album, een album waarbij Gov’t Mule terug gaat naar hun scheurende roots, niet te missen!

 


Artiest info
Website  
 

Label: Fantasy
distr.: Universal

video