URBAN TURBAN & SHAMIM - PARADIS

Ik had niet gedacht dat ik ooit nog iets zou vernemen van het volstrekt originele Zweedse gezelschap dat, nu al 25 jaar geleden met een hele grote BENG! mijn platenkast kwam binnenvallen met een plaat waarop ze eigen nummers combineerden met volstrekt onvoorstelbare, maar schitterende versies van rock-klassiekers als “Let’s Work Together” en “That’s Alright Mama”. Er kwam nog een tweede plaat, ergens in ’95, maar sindsdien heerste alleen maar de grote stilte. Tot nu dus. Ze zijn er weer, het clubje rond Peter Bryngelsson, eensnarenman, die je rustig als de Europese versie van David Lindley kunt omschrijven. Hij is de drijvende kracht achter een octet dat de vreemdste instrumenten combineert en, wat meer is, doet wérken en dat zich gespecialiseerd heeft in het vakkundig dissecteren van songs die (haast) iedereen kent. Ritmes worden overhoop gehaald, zanglijnen lichtjes vervormd, alles wordt ge-herarrangeerd, zodat het al eens wat moeite kost om de dingen te herkennen. Dat is leuk: het vraagt wat van de luisteraar, maar de verrassing is van dien aard, dat je er altijd voldoening uit kunt putten.

Deze keer zijn de muzikanten aan de slag met een dozijn nummers, al dan niet Zweeds van origine, maar die wel ooit allemaal de hitlijsten haalden of minstens erg populair waren. Urban Turban zou zichzelf niet zijn, als ze daar niet dat tikkeltje extra aan toevoegden: hun paden kruisten dat van de Perzische zangeres Shamim Naghedi, nu haar land ontvlucht en in Zweden aangeland. Zij voorzag die oude nummers van een Perzische tekst, terwijl de band voor het overige zijn beproefde recept toepaste en zijn instrumentarium voluit exploiteerde. Dat leidt to geweldige nieuwe versies van nummers waarvan zelfs wij hier in de Benelux de meeste kennen. Opener “Sånt är liet” is bij voorbeeld de vertaling van “You Can Have Her” van Roy Hamilton en ik herkende het als een jukebox-hitje van de vroege jaren ‘60 van Anita Lindblom. “År det konstigt man längtar bort nån gång” werd hier bij Omroep Limburg van onze Radio 2 heel vaak gedraaid in de versie van Lena Andersson, en is gewoon een cover van Buffy Ste Marie’s “I’m Gonna Be a Country Girl Again”.

“Han måste gå, is dan weer een redelijk fantastische bewerking van “He’ll Have to Go”, bekend van Jim Reeves en Ry Cooder, maar in Zweden was het al in 1960 een hit, haast gelijktijdig met de versie van Reeves. “Gråt inga tårar” dateert van 1974 en stond op een bepaald moment in drie verschillende versies gelijktijdig in de hitlijsten, terwijl “Flottarkårlek” al van 1948 dateert en talloze versies kent, waarvan vooral die van Gösta Nordgren hoge cijfers haalde. “Du är den ende”, dat heette bij ons gewoon “Romance” of “Jeux Interdits, de potenbreker voor elke beginnende akoestische gitarist, en we hebben hier zelfs een Lykke Li-versie van in huis. “Jag ger dig min morgon” was in 1967 een grote hit in Zweden voor Fred Åkerström en heette bij Tom Paxton “I Give You The Morning”.” Bygga Jupp ett stort berg” was in ’t Engels “Gonna Build a mountain” en werd bekend via Sammy Davis Jr. en -veel later- Matt Monro.

“Min älskling du är som en ros” van Evert Traube was gebaseerd op “My Love is Like a Red Red Rose” van de grote Schotse dichter Robert Burns en “Främling” werd in 1983 een redelijk hitje voor Carola, het meisje dat Songfestivalfreaks nog wel kennen als de winnares van de editie 1991. “Jag vill ha en egen måne” van Ted Gärdestad krijgt hier een heel Cooderiaanse inkleding en wat ooit gewoon een popsong was, wordt hier tot een dwingende instrumentaal omgetoverd. Afsluiter “Det Börjar verka kårlek banen mig” was de Zweedse inzending voor het Eurovisie Songfestival van 1968 en werd vijfde. Had hij toen maar het arrangement gehad dat Urban Turban vandaag aan zijn song gaf….

Naar eigen zeggen was een van de bedoelingen van Peter Bryngelsson, komaf te maken met de wetten die dicteren hoe hoort te ogen en te klinken. Nou, dat is voor de volle honderd procent geslaagd, want de nummers worden dermate internationaal gemaakt, dat je maar heel zelden “Zweden” denkt, als je ze hier hoort. Tegelijk bewijst de band dat goeie nummers altijd overeind blijven, hoezeer je ze ook ontkleedt en uiteenrafelt. Een goeie song zal altijd een goeie song blijven. Heerlijke plaat is dit !

(Dani Heyvaert)

 

 

 


Artiest info
Website  
 

label : Caprice Records
distr.: Xango

video