NICOLA SEGATA E.A. - SHAKESPEARE FOR DREAMERS

Ik heb het al wel eens vaker geschreven: er zijn mensen die denken dat ze alle muziek, die een beetje buiten het gewone valt, bij mij kwijt kunnen, recensiegewijs. Ze hebben gelijk en ik ben wàt blij dat de selecteer bij Xango Music Distribution dit bijzonder fraai uitgegeven boekje-met-CD in mijn bakje liet terechtkomen, al veroorzaakte dat tegelijk flink wat vertraging in het afwerken van een heel aantal andere recensies. Sommige dingen vragen nu eenmaal wat meer tijd dan andere en dit hier, is er eentje, dat niet alleen tijd vrààgt, maar hem ook verdient.

De aanzet voor deze CD dateert al van zeven jaar geleden, toen regisseur Marco Alotto aan de jonge componist en cellist Nicola Segata vroeg om twee teksten van Shakespeare op muziek te zetten. voor een voorstelling, die kaderde in het “Lingue In Scena”-festival van Turijn. Op dat festival komen jonge studenten van over heel Europa samen en spelen en zingen ze klassiekers uit het theaterrepertoire, elk in zijn eigen taal, begeleid door cello, trompet en klarinet. De opdracht luidde: schrijf muziek, die het midden houdt tussen Monteverdi en pop. Nou, dat klinkt eenvoudiger dan het is, maar Segatta, die ondertussen ook al stomme films van soundtracks voorzag, nam de uitdaging aan en hij ging aan de slag met alles wat hij in huis had om van de taal van Shakespeare -die op haar beurt een samenraapsel was van alles wat die links en rechts opgeraapt had bij zijn voorgangers- een muzikale vertaling te maken.

In de jaren die volgden, gebeurde het wel eens, dat een zanger of zangeres bij de opwarming of tijdens een pauze, één of andere flard uit composities van Segata debiteerde en dat signaal werd door de componist gecapteerd: die stukjes hield hij apart en gebruikte ze om andere dan de twee bestelde teksten van Shapespeare op muziek te zetten. Dat mondde uiteindelijk uit in een spektakel, dat hij samen met het Piccola Orchestra Lumière, waarvan hij mede-oprichter is, opzetten en waarin de liederen afgewisseld met wetenschappelijke verklaringen over de verschillende fases in de menselijke slaap en met stukjes waarin het grote publiek gevraagd werd wat ze zich over hun dromen kunnen herinneren.

Best een groots opzet dus, onder het motto: “ruil wat slaap in om een droom te creëren” . De plaat werd, consequent zoals het hoort, in het holst van de nacht opgenomen in de concerthal van het Philharmonisch Orkest van Trento -waar Segata ook deel van uitmaakt- zonder al de storende straatgeluiden, die een dagopname zeker verprutst zouden hebben.Toen was het al 2013 en op een avond, nadat Segata met het Piccola Orchestra Lumière een stomme film-avond had gespeeld, werd hij benaderd door een Oxford-prof, die hem complimenteerde met zijn werk. Van het ene kwam het andere: Segatta vroeg de prof, of hij niemand kende, die een inleidend essay zou kunnen schrijven bij een project dat over Shakespeare en muziek zou gaan.

Dit project dus en jawel: de prof bracht Segatta in contact met Gianfranco Serioli, die het gevraagde essay leverde. Je zou dan denken: klaar is Kees: de muziek is geschreven, gezongen, gespeeld en opgenomen, de duiding is klaar, dus kunnen we uitgeven. Niet dus: de “ernstige” klassieke labels weze het project af, wegens teveel “pop”, terwijl de poplabels weigerden, vanwege “te zeer klassiek”. Nu is precies dàt wat de sterkte van de teksten van Shakespeare uitmaakt: hij schreef zowel voor edellieden en hovelingen, als voor mensen, wier literaire bagage uitsluitend bestond uit de teksten van de liedjes, die ze in de tavernes hoorden. Shakespeare mengde dan ook heel geregeld populaire teksten doorheen zijn meer verheven beschouwingen en werd op die manier eigenlijk een po-schrijver, eeuwen voor de term “pop” werd uitgevonden.

Drie jaren gingen voorbij, zonder dat Segata een uitgeverij bereid vond deze verzameling melodieën en liederen uit te geven en uiteindelijk, in 2016, bij de 400ste verjaardag van Shakespeare’s dood, was er een uitgever, die het antwoord kende op de vraag of Shakespeare klassiek is, dan wel pop. Dat antwoord luidden : “heeft dat belang”? En zie: vandaag is ze er, deze CD met elf composities van de hand van Segata, sommige instrumentaal, sommige op tekst van Shakespeare. Ik mag ze u van harte aanbevelen, want de kwaliteit is uitstekend: de zangpartijen van Adele Pardi, de instrumentale stukken van de Piccola Orchestra en zeker ook de strijkerfstukken van het Trio Broz, ze nemen je mee in de wereld van Shakespeare die, zoveel herinnert u zich vast nog uit “Hamlet” of “ A Midsummernight’s Dream”, nogal wat gebruik maakte van de droom als katalysator van de gebeurtenissen in zijn stukken.

Weet u: dit is een gevaarlijke CD: ik ben drie weken lang -terwijl er stapels andere cd’s op beluistering en bespreking lagen te wachten- niet aan iets anders toegekomen, dan deze formidabel mooie CD. De tijd, die verlopen is tussen de conceptie ervan en het uiteindelijke verschijnen, heeft gemaakt dat alles in een zodanig uitgepuurde, volgroeide vorm op de plaat terechtgekomen is, dat ze je werkelijk het gevoel kan geven dat je eindelijk iets van Shakespeare begrijpt. Visuele muziek: het bestaat. Deze CD is er het schitterende bewijs van!

(Dani Heyvaert)

 

 


Artiest info
Website  
 

label : Visage Music
distr.: Xango

video