JEWISH MONKEYS - HIGH WORDS

Jiddische humor…je kunt ermee om, of je wordt er nerveus van, zo mocht ik de voorbije weken merken, telkens ik deze nieuwe -derde- plaat van dit in Frankfurt ontstane, maar tegenwoordig in Tel Aviv gevestigde gezelschap aan iemand liet horen. Joden zijn de kampioenen van de zelfspot, zoals we sinds The Marx Brothers en de Comedian Harmonists allemaal weten. Ze vinden het niet erg om met zichzelf te lachen, want uiteindelijk is uitgelachen worden de ultieme vorm van erkenning: je bestaat pas echt, als iemand anders met je lacht… Dat je je band een scheldwoord als naam geeft, is daar een flink bewijs van, maar net zo goed durven Jossi Reich en de zijnen in hun -toegegeven som puberale- teksten de Mens in het algemeen en de Joodse mens in het bijzonder te kijk zetten.

Wat ooit als een duo begon en al snel een kwartet werd, is vandaag een zeer prettig gestoord achtkoppig gezelschap dat, in een mix van klezmer, punk en rock, uiting geeft aan het resultaat van zijn observaties van de menselijke soort. En dat resultaat is niet altijd even fraai te noemen: politici en machthebbers verschansen zich liever achter grote woorden, dan dat ze wat proberen te doen aan echte problemen, (zie de titeltrack), mensen schrikken er niet voor terug om anderen flagrant de duvel aan te doen, ze zitten niet om een oorlogje minder of meer verlegen.

Tegelijk, ik wees er al op: zelfspot is iets wat erg Jiddisch is en ook dat komt, op volslagen politiek incorrecte wijze, meermaals tot uiting op deze plaat. Luister naar “Pupik” of “Alte Kacker” en je weet wat ik bedoel. Of beter nog: neem de afsluitende topper: “Oy Brigitte”, waarin op schitterend-satirische wijze een relatie en de daaropvolgende scheiding uit de doeken gedaan wordt. Je moet over erg veel zelfkennis en zelfspot beschikken om dit te kunnen zingen en spelen, maar de Jewish Monkeys doen het.

Dat levert een leuke plaat zonder meer op. Ach goed zou ze pas geweest zijn met wat minder puberale teksten en -vooral- met betere zangpartijen. Het is iets, dat ik de jongste tijd almaar vaker moet vaststellen: mannen mogen dan heel vaak over heel expressieve stemmen beschikken, ik hoor zelden goeie zangers. Ben ik nu seksistisch bezig? Helemaal niet: ik hoor wat ik hoor en stel vast dat groepen met mannen op de voorpost, duidelijk minder belang hechten aan de kwaliteit van de zangpartijen…
Hoe dan ook: op feestjes zullen veel van de nummers het beslist goed doen en nogal wat nummers zijn ook echt grappig, maar puur als luistervoer, werken teksten en zang flink tegen. Werk aan de winkel, jongens!

(Dani Heyvaert)

 

 

Artiest info
Website  
 

label: Greedy for Best Music
distr.: Xango

video