RUTHIE FOSTER - JOY COMES BACK

De titeltrack zou zowel een bevestiging als een verzuchting kunnen inhouden, want tijdens de opname van dit album was de Texaanse blueszangeres verwikkeld in de naweeën van een relatiebreuk en de verwikkelingen rond het hoederecht van haar dochtertje. Het belette haar niet om op dit album wederom voluit te gaan, met de overtuiging en passie die haar eigen is. Opnieuw maakt zij het ganse spectrum van de bluesmuziek tot het hare, van bluesrock en soul tot gospel en ballad. Het breekbaar vertolkte ‘Open Sky’ is de enige song die zij zelf schreef, waaromheen een rouwrandje zit omwille van het gekneusde hart. Een rits muzikanten vergezelt haar in haar zoektocht naar nieuw geluk, waaronder producer Daniel Barrett die de percussie op zich neemt, oftewel bas of gitaar. Zelf wisselt Ruthie af met akoestische gitaar en dobro. Op het gospelachtige ‘Joy Comes Back’ begeleidt gastmuzikant Derek Trucks haar met slidegitaar. Elders verlevendigen de drums van de vermaarde Joe Vitale en het toetsenwerk van Frank de klankkleur.

In meerdere songs hoor je dat Ruthie Foster uit een familie van gospelzangers komt en reeds als tiener in een koor zong om zich nadien bij de Marine en de Navy Band ‘Pride’ te vervoegen. Ruthie’s platenproductie ving echter pas aan in 1997 met het album ‘Full Circle’, het begin van een reeks erg persoonlijke albums. Het bejubelde ‘Promise Of A Brand New Day’ dateert inmiddels van 2014. In dit gloednieuw album kiest zij vooral covers die haar stemmingen weerspiegelen zoals het opstandige Working Woman’ van Grace Pettis of het haast belijdende ‘Loving You Is Sweeter Than Ever’, vergezeld van een dartel pianodansje, geschreven door Ivy Jo Hunter & Stevie Wonder. Het bluesy ‘Richland Woman Blues’ komt neer op een ode aan Mississippi John Hurt, één van haar helden. Warren Hood verrijkt deze bluesklassieker met fiddle en mandoline en geeft er een bluegrass tintje aan. Ook het broeierige ‘War Pigs’ leunt aan bij oude blues, mede door de sound van harmonica en dobro, alhoewel Ozzy Osbourne hier mee aan de basis ligt.

Uit alles blijkt dat de muzikanten de zangeres met zorg omringen. Het is echter Ruthie Foster die dit album draagt door de kracht van haar stem en de eigen oprechte emoties die zij in de songs verwerkt. De slowblues ‘Good Sailor’ getuigt van haar overlevingsdrang en heeft haast iets bevrijdends, terwijl het verstilde ‘Abraham’, met prachtige pianobegeleiding, als het ware uitloopt in een zegekreet. Op het einde voegt de cello van Brian Standefer nog schoonheid en troost toe aan het ingetogen en smartelijke ‘Forgiven’. Een backing koortje maakt er haast een hymne van. Niet verwonderlijk dat Ruthie vijf jaar geleden nog de 'Koko Taylor Award' ontving, in de categorie ‘Traditional Blues Female Artist of the Year’. Met dit fascinerend album voegt de zangeres een hoogst persoonlijk album toe aan haar reeds rijk geschakeerd oeuvre, waarin ondanks alle hartzeer de levensvreugde overeind blijft.

Marcie

 


Artiest info
Website  
 

Label: Blue Corn Music
distr.: Suburban Records

video